Video

Nga Shpëtim Zintziria
16 Qershor 2009

ATHINE (GREQI) - Kriza ekonomike dhe emigracioni mbetet një nga prioritetet më kryesore në axhendën e Europës së sotme, e cila disa dekada më parë ishte një problem imigrimi për kontinentet e tjera. Sot gjerat kanë ndryshuar.

Europa është kthyer për emigrantët e ardhur nga vendet e varfëra të Ballkanit dhe ish komuniste BS vendi i parajsës. Ky fenomen nuk është një problem i ri dhe i panjohur, por është i vjetër dhe përmban në vetvete një histori të dhimbshëm njerëzor.

Shekulli i kaluar do të mbahet mënd si shekulli i imigrimit më të madh. Sot analistët e ndryshëm shprehin shqetësimin se ndryshimi klimaterik do të ndikojë në zhvendosjen masive tektonike të popullsive të mëdha. Shtimi i popullsisë në mënyrë drastike dhe rritja e varfërisë në mënyrë gjeometrike, mungesa e ujit të pijshëm do të ndikojnë në të ardhmen lëvizje të tjera masive tektonike të popullsive në drejtim të Europës, që po përballet si asnjëherë tjetër me emigracionin klandestin.

Presidenti i Komisionit Europian z.Baroso është shprehur për nevojen e krijimit të një politike të përbashkët për përballimin e emigracionit klandestin, Është e pamundur që të kemi 27 politika për emigracionin në Europë. një politikë e përbashkët do të duhet të gjendet ndërmjet faktit që të hapin portat për të gjithë, gjë e papërgjegjshme dhe një kthesë në konflikte të brendshme...”

Çdo ditë rreth 3,000 emigrantë presin rastin më të përshtatshëm, në mënyra nga më të ndryshm për tu futur në “tokën parajsë”, duke mos marrë parasysh edhe rrezikun për jeten. Në 20 vitet e fundit rreth 18.000 emigrantë kanë humbur jetën përball dallgëve të deteve dhe oqeanëve, por edhe kur mbrijnë pranë brigjeve jeta e tyre fillon odisenë e radhës. Çdo vit humbasin jetën rreth 1.500 emigrantë. Turqia dhe Libia janë sot vendet nga ku emigrojnë emigrantët drejt Italisë dhe Greqisë, për të vazhduar më tej rrugën drejt europës perendimore.

Për të eliminuar këtë tragjedi u mblodhën vitin e kaluar ministrat e Brendshëm të 27 vendeve të BE, ku Presidenti i Komisionit Europian z.Baroso u shpreh për nevojen e krijimit të një politike të përbashkët për përballimin e emigracionit klandestin, Është e pamundur që të kemi 27 politika për emigracionin në Europë. një politikë e përbashkët do të duhet të gjendet ndërmjet faktit që të hapin portat për të gjithë, gjë e papërgjegjshme dhe një kthesë në konflikte të brendshme...”

Europa tregoi se po ecën drejtë politikës së djathtë dhe në momente të veçanta ka shprehur qendrime ekstremiste. Arsyet ishin se në 12 muaj e fundit u rregjistruan 5 milionë të papunë, si dhe çdo ditë rritej numri i të papunëve në BE, duke mos shpresuar asnjë shpresë për të ardhmen. Simbas burimeve zyrtare të Komisionit Ndërkombëtar të Punësimit, numri i papunësisë në 27 vende të Bashkimit Europian, në muajin prill të 2009 u rrit në 5 milionë njerëz në krahasim me të njejtin muaj të 2008...

Mungesa serioze e një politike për emigracionin në disa vende të këtij komuniteti i panë emigrantët vetëm si krahë pune të lira dhe jo si qenie njerëzore, duke mos u dhënë mundësi të integrohen në shoqërinë vendase.
Një shëmbull i keq rregjistrohet në Greqi, ku një drejtoreshë shkolle pushohet nga puna dhe po ndiqet sot më 16 qershor të 2009 penalisht, për arsye se i mësonte fëmijëve të emigrantëve gjuhën e vendit të tyre, ndërsa prindërve gjuhën greke.

Mungesa e politikes së emigracionit në 20 vitet e fundit ka ndikuar që sot politika Karamanli të ve përball njeri-tjetrit dy shtresa të njëjtës popullsi, vendasit përball emigrantëve. Humbja e partisë së tij në zgjedhjet parlamentare për në PE, ndikoi që të bëjë një kthesë radikale ekstreme, në një kohë kur ndihej mungesa e ndihmës në dhënien e ndihmës sociale, të shërbimeve mjekësore falas etj.

Në këtë drejtim ai ka patur mbështetje vetëm nga kryeministri italian Berluskoni dhe miku dhe tij francez Sarkozi. Problemi i tij më kryesor me Turqinë, nga dhe ku vijnë emigrantët mbetet zgjidhja e vetme ndërmjet dy vendeve, pasi pjesa më e madhe e vendeve të BE, nuk kanë shprehur ndonjë dëshirë për të mbajtur ndonjë qendrim.

Gjatë viteve të fundit në vendet e mik pritjes së emigracionit, si Franca, Holanda dhe Britania e Madhe, u ndje me forcë sfida në aspektin shoqëror dhe kostoja e përjashtimit social, për ksenofobinë dhe diskriminimit racial. Ngjarjet e fundit ndërkombëtare krijuan debate ndërkombëtare mbi migracionin dhe terrorizmit, krimit dhe rritjen e kontrolleve kufitare.

Kjo më shumë preku emigrantët e ardhur nga vendet islamike. Në vendet e reja të mirë pritjes së emigrimit dhe kryesisht në jug të Evropës, emigracioni lidhet me punën e zezë të emigrantëve klandestinë.Integrimi i emigrantëve është një çështje institucionale dhe sociale, është një sfidë për secilin vend pritës, ku duhet të fitojë, dhe të presë përgjigje nga politika në nivele të shumëfishta.

Vendet pritëse të emigrantëve padyshim përballen me një nevojë urgjente për një politikë të emigracionit që do të synojë integrimin e emigrantëve me një barazi të plotë e të barabartë me shoqërinë ku jetojnë dhe punojnë. Por kjo nuk përjashton një dialog politik me pjesëmarrjen e përfaqësuesve të partive politike, sindikatave dhe specialistëve të emigracionit, që do të ketë për qëllim të identifikojë studime për marrjen e reformave të reja për të forcuar pjesëmarrjen e emigrantëve në jetën publike.

Si një nga problemet më kryesore të politikës Bashkimit Evropian, është e nevojshme për të adresuar çështje të tilla ligjore për emigracionin e paligjshëm në atë të ligjshëm. Shpesh here për nga pikëpamje nacionaliste, emigracioni i ligjshëm dhe ai klandestin ka të bëjë në të vërtetë me probleme sociale (p.sh. degradimi e shtetit të mirëqenies) duke i dhënë shoqërisë antipatinë e emigrantëve, duke shkaktuar një ndryshim në opinionin publik ksenofobe. Në shumë vende të Evropës Perëndimore, kjo është e reflektuar në politikat e imigracionit të miratuara nga vendet e Evropës.

Për të shmangur qëndrimet e ksenofobisë kundër emigrantëve, si dhe integrimin e tyre social është e nevojshme për një bashkëpunim ndërkombëtar jo vetëm brenda familjes evropiane, por edhe jashtë saj.

Qeveria Karamanlis, kthehet vitet të tmershme të 1997-1998

- 82 ambiente dhe reparte ushtarake janë venë në dispozicion nga qeveria Karamanlis, për ngritjen e 15 kampeve të para ( burgje të fostitikuara) për mbajtjen e emigrantëve të paligjshëm.
- 14 mijë policë në dispozicion për pastrimin e rrugëve nga emigrantët me operacionin “Fshesa”
- 14 mijë policë të tjerë do të ruajnë nga jashtë kampet për ndalim qarkullimi të emigrantëve.
- 1 traget është venë në dispozicion për transportimin e emigrantëve klandestinë në kampet e përqëndrimit.
- 15 mjete të transportit ajror në dispocion për ekstradimin e emigrantëve të paligjshëm

Humbja në votimet e javës së kaluar ka bërë që zkryeministri Karamanli ta kthejë vendin në një shtet policor të viteve 1997-1998, kur ish kryeministri socialist Kosta Simitis, mbushte stadiumet në piskun e vapës me emigrantë. Sot qeveria Karamanli ka menduar ngritjen e 15 kampeve të tjera për hizolimin e emigrantëve ( tip burgjeshesh), në një kohë kur dihet që ky vend herë pas herë është kritikuar për mbajtje të tilla në kushte të mjerueshme. Pas votimeve të fundit për në PE, Qeveria aktuale e Karamanlisit duke parë se partia ultranacionaliste LAOS, kishte si bosht në programin e saj largimin e emigracionit, pa humbur asnjë orë bën një kthesë të çuditshëm në drejtim të ekstremit të djathtë. Humbja në votime, ndikoi që të nxitohet në marrjen e masave kundër emigracionit klandestinë, në një kohë kur për shumë vite nuk kishte zgjidhur problemin e emigracionit të ligjshëm. Deri më sot nuk është bërë një regjistrim i saktë i emigrantëve të ligjshëm dhe të paligjshëm.

Mungesa e një politike për emigracionin nuk mund të zëvëndësohet me ngritjen e kampeve të përqëndrimit. Nuk mund të zgjidhet vetëm në kontrollin e përditshëm të qytetarëve në rrugë e kudo, me kohë e pa kohë. Nuk mund të zgjidhet me grisjen dhe marrjen nga duart të dokumentave dhe mos dhënien përsëri të emigrantëve. Sëbashku me zjgjidhjen e këtij problemi duhej të përmbante edhe të parashikonte edhe të drejtat e njeriut Marrëveshja e Dublinit - 2 më 2008 në BE, bënte fjalë për mos legalizimin e emigrantëve, si dhe për një marrëveshje kundra emigracionit në 2003 në Dublin-1.

Gjatë fushatës elektoriale u vu re se partia ultranacionaliste LAOS me z. Jorgo Karaxhaferri në Selanik e Athinë, e përdori këtë rast kundra emigrantëve me thirrjet dhe grushtin lart se: “Duhet të pastrojmë vendin. Nuk mund të mbajmë 2.000.000 emigrantë. Tani duhet të pastrojmë vendin, për të rimarë parqet dhe sheshet për prindërit tanë. Nuk mund të lejoj, Unë o Jorgo Karaxhaferri që Greqia të bëhet vend myslimanizmit” .

Në Athinë me ultra nacionalistin ekstremist Jorgo Karaxhaferrin, për të cilën ka patur reagime në masë nga emigrantët shqiptarë, ambasadori ynë i nderuar në Athinë, kundrejt vullnetit të komunitetiut shqiptar është shprehur në takimin e tij të dytë me këtë eksremist se: “Kisha një takim me presidentin e partisë (LAOS) me iniciativën time. Ishte një takim miqësor, për të diskutuar problemet, në kuadrin e forcimit të marrëdhënieve dhe bashkëpunimit mes të dy vendeve.Në këtë takim të dytë, gjeta të njëjtin vullnet për bashkëpunim.Jorgos Karaxhaferis është një politikan me vizion të madh, është koherent për problemet e politikës dhe ka një imazh tejet modern. Dua këtu të nënvizoj qëndrimin e tij të ndershëm dhe të qartë për integrimin e Shqiërisë në BE.Në mbyllje, dua t’a falenderoj për opinionin pozitiv që ka për emigrantët shqiptarë që jetojnë në Athinë”. Sa për kujtesë të kujtdo pas takimit ishte i vetmi deputet në parlamentin vendas që kundërshtoi per firmosjen e Greqisë për MSA.

Qeveria Karamanlis ka parashikuar qe emigracionin ta shtrojë ditën e ejnte në BE, per nje ndihme ekonomike ne ruajtjen e kufirit detar, ku për vitin 2008 u dhanë 27 milionë euro dhe 400 euro për kampet e përqendrimit. Deri më sot ai ka marrë vetëm premtime nga nje pjesë e kolegëve të tij, pasi në praktikë nuk po shihet asgjë.

Gjithë kjo zhurmë erdhi si shkak i menjëhershë pas protestave të emigrantëve myslimanë si shkak i grisjes së Kuranit të nesermen gazeta vendase “FRESUNDAY” më 31/05/2009, një javë para votimeve për Parlamentin Europian parashikonte se menjëherë pas votimeve policia vendase do të fillonte në rrugët e Athinës operacionin “Skupa” , duke i izoluar në kampet e përqendrimit. Protesta e emigrantëve myslimanë, dëmet që ata shkaktuan në dyqane, banka dhe makina ishin shkaku i kundërpërgjigjes së qeverisë greke. Emigracioni i viteve 90-të tregoi se emigracioni i paligjshëm i asaj kohe sot është integruar sado pak me shoqërinë vendase. Emigrantët e asj kohe erdhen për të ndenjur dhe jo për të prishur qetësinë. Sot emigracioni klandestin nuk ka qellim për të ndenjur në Greqi, por e ka zgjedhur këtë vend si një tranzit për në vendet e tjera.
Izolimi i tyre në kampe të përqendrimit dhe mbajtja deri në një vit, të burgosur mbrapa telave me gjemba është një shkelje e të drejtave të njeriut, pasi ata nuk kanë kryer ndonjë krim, por fatkeqësisht zgjodhën rrugën për një jetë më të mirë. Të burgosësh njerëz të tillë do të thotë se të mos harrosh të drejtat themelore të njeiut.

Mbas dështimit të ngritjes së kampit të parë pas në Aspropirgo, qeveria aktuale parashikon ndërtimin e 15 kampeve të përqëndrimit për emigracionin klandestin, në një kohë kur i janë venë 82 ambiente ushtarake. Ministri i Mbrojtjes Mejmarakis i ka venë në dispozicion ministrit të Brendshëm Pavlopulos një listë me 15 godina të ushtrisë , për përdorimin e mbajtjes së emigrantëve klandestinë, të ndaluar më parë nga forcat e policisë.

Kështu që emigrantët nuk do të mbahen më në dhomat e burgimit apo të paraburgimit, pasi nuk ka më vende, po do të dërgohen menjëherë në këto kampe ku dhe do të bëhet edhe ekstradimi në vendet e tyre me mjetet e transportit ajror. Për këtë kjo ministri ka venë bast se deri në muajin shtator nuk do të ketë asnjë emigrant i paligjshëm..

Në jetën e përditshme do të thotë se e emigracionit është një pjesë integrale e politike, sociale, ekonomike dhe të gjerë të jetës kulturore që prek jo vetëm shoqërinë por edhe qeverin Shkalla e integrimit të emigrantëve dhe rregullim i jetës së tyre përball shoqërisë greke është një bast që vihet për të ardhmen. Koha tregoi se qeveria greke nuk ka asnjë problem me emigracionin e paligjshëm të viteve 90-të. Sot ata jetojnë njëllojë si vendasit.

Greqia, i vetmi vend që u mohon të drejtat më themeltare emigrantëve
Fshesa fillon përsëri në një kur akoma emigracioni i ligjshëm në të drejtat e njeriut mbetet akoma i kufizuar.emigrantët akoma nuk kanëstatusin e tyre. Greqia vazhdon akoma të japë me pikatore të drejtat me elementare emigrantëve, me kuptimin e plotë të fjalës. Fëmijët e tyre rreth 200 mijë, nuk janë të regjistruar në gjendjen civile ( në librin themeltar të bashkive ), por është mjaftuar vetëm me një çertifikatë lindjeje te shkruar nga vetë personeli përkates i martenitetit.

Faktikisht femijët e lindur në Greqi konsiderohen si emigrantë, të denuar nga politika e ashpër që po ndiqet këtu e 20 vite në Greqi, duke i kthyer padrejtësisht në gjysëm klandestinë, e meteora pa të drejta themelore, të përjashtuar nga të drejtat sociale.

Si emigrantët ashtu edhe fëmijët e tyre po përballen me problemet me serioze të mbijetesës, për shkak të burimeve ekonomike familjare dhe shoqërore. Mohimi i mësimit të gjuhës amëtare, vështirësitë në komunikimn për shkak të gjuhës dhe dallimet kulturore.

Të veçuar nga politika dhe shoqëria shpesh herë ndodhen në gjendjen e dëshpërimit duke u bërë pacient të rregullt të klinikës psikiatris. pasi në jetën e tyre kanë pësuar demtime shpesh duke i lënë atdheun e tyre për të shmangë çdo rrezik e të pasurit me përvojë dhe shpesh traumatik përvojat.
Në teori shpesh herë ndigjohet se, autoritetet vendore janë të nevojshme për të marë role të rëndësishme në lidhje me integrimin e emigrantëve, për te drejtat sociale dhe politike, me teorine se janë një pjesë përbërëse e shoqërisë vendase. Për këtë duhet që me kohë të ishin përfshirë më gjerë në shoqëri, por faktikisht në praktikë nacionalizmi dhe ksenofobia kanë ndikuar në të kundërtën.

Në tre vitet e fundit , Greqia është ndeshur 13 herë përball drejtësisë ndërkombëtare. Ky vend me pikpamje ksenofobie e raciste renditet e para në BE, përsa i përket emigracionit. Sikur të mos mjaftojnë padrejtësitë që u bëhen emigrantëve, tashmë padrejtësitë kanë filluar edhe në fëmijët e tyre, që prej shumë vitesh ndodhen përball padrejtësive më të mëdha.
Bëhet fjalë për ata fëmijë të cilët vazhdojnë shkollat e larta apo teknike. Qeveria Karamalis me ligjet e nxjerra dhe të miratuara në parlament, në vend që t’u japë mundësi fëmijëve të emigrantëve nga ana ekonomike njëllojë si në vendet e tjera të BE, për të vazhduar shkollën, u kërkon fëmijëve të emigrantëve, të kenë në bankat e vendit një shumë prej 500 euro.

Kjo shumë duhet qe të qendrojë në bankë e pa prekur deri sa të mbarojë shkollën e lartë. Mbasi ka marrë një dokument tregues që verteton mbylljen e shumës në bankë, atëhere i jepet leja e qëndrimit e kushtëzuar për një vit.
Përsa i përket dhënies për azil, për vitin 2007 u dhanë në greqi vetëm vetëm 0.03 për qind, ndërsa qendrojnë akoma në sirtare edhe 75.000 kërkesa të tilla. Keqtrajtimet e emigrantëve në burgjet e vendit, dënimet më shumë herë se sa vendasve për të njëjtin krim, vrasjet e emigrantëve nga policia. Mohimi i njohjeve të viteve të punuara për pension, si dhe mohimi i mesimit te gjuhës amëtare nga femijet e emigrantëve.

Ndalimi i emigrantëve për të punuar në punërat e sistemit shtetëror, mohimi i të drejtave politike, fragma për hapjen e një biznesi se duhesh te keshe mbi 60.000 euro në bankë, tregon qartë se racizmi i ka rrënjët e thella. Shteti jo vetëm që nuk u jep mundësi për tu integruar, por nuk është i gatshëm edhe në detyrimet sociale.

Greqia e trembur nga emigrantët vazhdon të tregojë një shqetësim të pabazuar, se këta të fundit përbëjnë një rrezik kombëtar për këtë vend, po sikur të mos mjaftojë kjo politika e qeverisë nuk ka reaguar, edhe kur emigrantët janë akuzuar si pushtues të këtij vendi.

Akoma në politikën për emigracionin në këtë vend mungojnë qendra perkatëse ne aspektin social. Mungon Qendra Ekonomike për Mbrojtjen e Imigracionit dhe Refugjatëve, që do të siguronte strehim, ushqim dhe mbrojtjen sociale të emigrantëve ekonomik dhe politik, për ruajtjen e dinjitetit të tyre dhe përmisimi i kushteve aktuale. Po më kryesorja është se në këtë vend mungon statusi i emigrantëve...

Organizata Europiane për Mbrojtjen e të Drejtat të Njeriut: Kujdes racizmin dhe mos haroni të drejtat e njeriut

Fenomeni i krizës ekonomike përbën një shtytës të racizmit dhe ksenofobisë, ku veçanërisht më të prekshëm ndaj emigrantëve, paralajmërojnë Organizata Europiane për Mbrojtjen e të drejtat të njeriut.
Organizat për të Drejtat Themelore të Bashkimit Evropian dhe atyre të Këshillit të Evropës (ECRI) dhe Organizata për Sigurinë dhe Bashkëpunimin në Evropë u bëjnë thirrje qeverive të forcojnë mekanizmat për luftimin e këtyre fenomeneve me mesazhin se: “Jemi të shqetësuar për shkak se po shohim që kriza ekonomike po ndikojnë në komunitetet tona, si një problem racor i intolerancës dhe ksenofobisë në Evropë. Ne jemi të alarmuar nga raportet që tregon rritjen e dhunës kundër emigrantëve, refugjatëve dhe azil kërkuesve dhe pakicave rome si të tilla. Kemi frikë se në këtë kohë krize, emigrantët, si dhe pakicat e grupeve të tjera do të bëhen kokë turku, për disa media apo rryma politike”.

Hermesnews©AllRightsReserved
Çdo riprodhim i paautorizuar ndëshkohet sipas ligjeve në fuqi.