6/26/2008 9:45:15 AM

Myfarete Laze: 'Ramiz Alia më hapi rrugën e këngës'

EKSLUZIVE/ Myfarete Laze: 'Më e rëndësishmja ka qenë për mua bashkëpunimi me Zhulianën në vitin 1999 me këngëm 'Të ndez një shpresë'

Albert Zholi
a_zholi@yahoo.com

26 Qershor 2008 - Dhe pse e kam takuar disa herë këngëtaren e mirënjohur Myfarete Laze, munda ta marr në intervistë në ditën e promovimit të librave të poetes Zhuljana Jorganxhi. Si gjithmonë e qeshur dhe energjike, ajo këndoi live, duke sjellë një atmosferë krejt tjetër në sallën e Operas dhe Baletit. Skena për të është pjesa më magjike e jetës, pasi emocionet në rrjedhën e viteve kanë qenë të panumërta. Rruga e saj skenike i përngjan lundrimit të një anijeje në të gjitha stinët e vitit, ku kalon valë, dallgë, stuhi, ciklone, rrebeshe detare, por në fund del në breg fitimtare dhe e sigurt. Sipas saj puna dhe humori janë sekretet e suksesit dhe siguria e hapave të jetës.

Do të na thoni diçka mbi bashkëpunimin tuaj me poeten Zhuliana Jorganxhi?

Kam pasur fatin që të kem disa bashkëpunime me Zhuliana Jorganxhi dhe gjithmonë jam krenuar me jetën time artistike se kam punuar me poetët më të mirë dhe me kompozitorët më të mirë shqiptar. Duke e ditur shpirtin e Zhulianës duke parë frymëzimin e Zhulianës, trajtimin që na ka bërë Zhuliana ne këngëtarëve të reja, kam krijuar një besim të paparë dhe ky besim ishte bashkë me fjalën që ajo dha bashkë me poezinë e saj. Ka qenë dhe mbetet për mua shëmbëlltyrë e korrektësisë dhe përgjegjësisë së madhe në punë. Kur lexoja tekstet e saj, përqëndrohesha e tëra. Më jepte emocion. Poezia e saj të detyronte të jepje maksimumin. Një poete potente që të ngjall zili, në kuptimin e mirë të fjalës.

Kur ka qenë bashkëpunimi i parë me Zhulianën?

Bashkëpunimi i parë ka qenë në vitet ‘78, me këngën “Shoqet ilegale” me muzikë të Agim Prodanit, ku u vlerësuam edhe me çmim të parë. Një tekst që mund të jetë ndërruar mbi 70 herë se ishte me porosi, ajo donte me thënë tjetër gjë dhe ja ndryshonin. Bile edhe tre ditë para festivalit ia kanë ndërruar tekstin, kjo ishte e pabesueshme.

Ju kishit vite që kishit dalë në skenë pasi morët këtë lloj bashkëpunimi?

Ky ishte bashkëpunimi i parë në vitin 1978, dhe unë isha 18 vjeç. Kjo ishte dhe dalja ime e parë në festival dhe mora çmim të parë me dy kollosa Zhuliana Jorganxhi dhe Agim Prodanin. Një eksperiencë e shkëlqyer. Një moment që i kalon kufijtë e përshkrimit normal.

Si u ndjeve atë ditë ti, një këngëtare me dy kollosa merr çmim të parë?

Atë ditë unë nuk kam qenë e vetëdijëshme për çmimin, kam qenë shumë e re. Njerëzit më uronin, por nuk ia dija vlerën, më vonë kam ditur ç’peshë mbaja dhe mbaj ende. Pra sot po ja njoh vlerën. Por më e rëndësishmja ka qenë për mua bashkëpunimi me Zhulianën në vitin 1999 me këngëm “Të ndez një shpresë”, kur ishte koha e tranzicionit në Shqipëri, ajo shkroi një tekst brilant, ku thotë:

Kape ditën tënde mos e mbyt me lot
Mos i thuaj vetes të rrosh apo të mos rrosh
Hape zemrën, ndize shpresën
Të jetoj me ty njeri
Dhe mos thuaj duke ndenjur
Më shpëto perëndi

Kjo për mua është një mrekulli që Zhuliana ma ka falë. Duket sikur vargjet burojnë nga qielli dhe frymojnë fllad pranveror. Këto vargje të relaksojnë, të ndezin imagjinatën, të shtyjnë drejt qetësisë shpirtërore.

Sa bashkëpunime keni bërë me Zhulianën dhe me Agimin?

Me Agim Prodanin kam 4 bashkëpunime, ndërsa me Zhulianën kam 12 bashkëpunime. Ishte ajo kohë kur ne vinim në festival dhe nuk kishim telefona dhe donim të flisnim me familjen. Tirana atëherë për ne nga Shkodra na dukej shumë larg. Shkonim tek PTT-ja dhe centralistja na thonte shko tek 3, apo 4 dhe të prisje radhën. Radhë pa mbarim. Kudo radhë. Ishte ftohtë, binte shi, dhe fëmijët shkonin në shkollë dhe unë nuk i shihja. Nuk dija çfarë bënin. Atëherë nuk ishte rruga si tani që shkon për 2 orë. Ne flinim nëpër hotele dhe fëmijët i linim në shtëpi duke menduar vazhdimisht për ta. Dhe i thoshja Zhulianës nuk munda të flas me fëmijët dhe qaja. Dhe ajo thoshte:

Zëri yt në telefon
më tha pranë teje
zërin tënd se harroj
unë prapë të erdha

ishin katër vargje dhe mbas tre vjetëve Zhuliana e ktheu në poezi të plotë kënge.

Kush ka qenë dita më e bukur e jetës suaj në skenë?

Unë kam shumë ditë të bukura. Ditë të bukura kanë qenë kur kam kënduar “shoqet tona ilegale”, “nën kurorën e ullirit”, “udhët e atdheut”, “në pragun e vegjëlisë”, “eja”, “A ta ndez një shpresë”, etj.. Kam shumë momente të bukura dhe nuk i ndaj dot.

Po dita më e vështirë në skenë kur ka qenë?

Dita më e keqe për mua ka qenë dita e tretë e festivalit të parë (për mua), kur nuk më lanë të hyja të këndoja. U befasova. Çfarë kisha bërë? Nuk mund ta mendoja veten atë mbrëmje jashtë skenës. Isha në momentet më të bukura të jetës. Prisja jashtë dhe nuk kuptoja asgjë. Kam hyrë në festival 10 minuta përpara se të këndoja. I jam shumë mirënjohëse shokut Ramiz Alia që megjithë letrat anonime që kishin ardhur nga Saranda për mua, ai tha se kjo vajzë do të këndojë. Pra ajo ditë e keqe, pati edhe një ditë të mirë. M’i hapi rrugët e jetës. Më solli pranverë në rrugën e bukur të këngës. Po të mos ishte ky moment ndoshta... Qielli i nxirë ndriçohet në momentin kur shpresa venitet.

Si e keni ndjerë veten me këtë tranzicion?

Është një tranzicion i gjatë, ku fajin kryesor e kemi vetë.


Sa këngë keni në repertorin tuaj?

(Qesh), tani po e bëj iventarin. Tani po këndoj ...

Në këtë sallë ju ndoshta sillni një atmosferë krejt tjetër. Humor, batuta, përshëndtje ...po si nënë si jeni ?

Humorin nuk e ndaj nga vetja. Shkodra ma ka kultivuar deri në detaj. Humori më jep forcë. Ndoshta se shkodranët e kanë në gjak humorin. Ndërsa me vajzat ruaj sensin e masës. E qeshur, por edhe kërkuese kur duhet. Më ka qëlluar të shkëputem shpesh prej tyre nëpër turne koncertesh dhe në shumë raste edhe kam bërë lëshime në emër të së mirës. Por dhe atyre u kam kultivuar dëshirën për punë dhe humorin e sinqertë.






Sot këtu ka shumë poetë dhe këngëtarë, ndjeheni mirë mes tyre?

Artistët shqiptarë janë heronj, janë të veçantë. Jo se janë tanët...Dikur janë privuar shumë, sot u duhet të sakrifikojnë po aq shumë sa u është privuar. S’ka një status për ta, s’ka një rregullator të punës së tyre. Në të dy sistemet ata kanë sakrifikuar shumë.

Me se po merret aktualisht Myfaretja?

Me shumë projekte. Por sot s’mund të flas më shumë. Pra ndoshta troket një këngë e re, apo një album i ri.

Vitet kalojnë ju po aq dinamike dhe e freskët. Në këto kapërcime vitesh nuk ka ndryshuar asgjë tek Myfaretja?

Sigurisht ka ndryshuar. Bile për mirë. Po të them se tashmë jam bërë më e duruar, më këmbëngulëse, më e fortë, … Jeta më ka kalitur. I ruhem shumë debatit dhe u hap rrugë inatçinjve.




Hermesnews©AllRightsReserved
Çdo riprodhim i paautorizuar ndëshkohet sipas ligjeve në fuqi.

Dërgo me email | Stampo artikullin | Artikulli është lexuar 86 here