Video

Albert Zholi
a_zholi@yahoo.com

19 Qershor 2008 - Deputeti i Partisë Socialiste, Gramos Ruçi komenton të gjitha skenat dhe prapaskenat e debateve të fundit politike, konfliktin institucional ndërmjet presidentit dhe ekzekutivit. Sipas tij, në vazhdën e politikave të presionit dhe ultimatumeve z. Berisha përveçse, “ministër”, “kryeprokuror” kishte zellin për t’u bërë edhe “kryetar” i Gjykatës së Lartë.

Z. Gramoz, dje u rrëzuan pesë dekrete të Presidentit Topi, si do e komentoni ju këtë?

Në fakt, duke patur parasysh se ai është pjesë e maxhorancës, sigurisht që marrëdhëniet Parlament-President, përcaktohen saktë në Kushtetutën e vendit si dhe në rregulloren e Parlamentit. N.q.s do ishte një rrëzim, ose më mirë në terminologjinë parlamentare, një dhënie mos pëlqimi të Parlamentit për rrëzimin e dekreteve të presidentit, do të ishte një gjë fare normale, pasi në një vend demokratik është e natyrshme pavarësia apo sovraniteti i parlamentit në raport me atë të presidentit. Pra, ashtu sikurse Presidenti ka kompetencat kushtetuese për të bërë propozime dhe është sovran në propozimet e veta, po kaq sovran është dhe Parlamenti në miratimin apo mos miratimin e dekreteve. Pra, deri këtu nuk ka asgjë të keqe nëse do të kishte rezultuar e tillë. Problemi është më i komplikuar dhe duke qenë i tillë, këtu kemi të bëjmë me pavarësinë e institucioneve, për metodologjinë e të bërit politikë, të maxhorancës aktuale dhe mbi të gjitha për përpjekjet e jashtëzakonshme që bën maxhoranca aktuale dhe veçanërisht lidershipi i z.Berisha. Kjo për të patur nën tutelë institucionin e presidentit, e mbi të gjitha për të uzurpuar institucionet e pa varura siç janë organet e drejtësisë. Problemi këtu ndërlikohet dhe ngjarja e djeshme është tepër e rëndë për funksionimin e institucioneve të shtetit shqiptar, për plotësimin e atyre parametrave që Shqipëria duhet të plotësojë për t’u bërë anëtare e plotë e NATO-s, ashtu dhe për t’u përafruar me Bashkimin e Europian, apo një venitje shpresash që ky vend të ketë zhvillim dhe në radhë të parë zhvillimi i tij të fillojë nga funksionimi i instiucioneve demokratike të një sheti apo vendi. Pa ardhur në këtë këndvështrim futja e djeshme pas gjithë atij debati mediatik dhe publik që është zhvilluar me pretendimet se Presidenti ka shkelur procedurat, pas gjithë atij debati që është zhvilluar në Komisionin e Ligjeve. Në vend që Komisioni i Ligjeve të shprehej për dekretet e presidentit u shpreh me një raport që arrinte në përfundimin se Presidenti ka shkelur Kushtetutën. Logjikisht kur një President shkel Kushtetutën, sipas versionit të kësaj maxhorance dhe përfaqësuesve të saj në këtë komosion, automatikisht plotëson kushtet dhe kriterin e domosdoshem, i cili duhet të merrte një mocion mos besimi dhe duhesh të shkarkohej. Sepse një nga elementët që Presidenti shkarkohet është kur ai shkel Kushtetutën dhe në mënyrë të pa pritur sikur të mos kishte ndodhur asgjë, sikur të mos ishte zhvilluar asnjë debat, sikur të mos kishte asnjë raport të Komisionit të Ligjeve, sikur opozita para një jave u largua vetëm se këto dekrete nuk futeshin në axhendën e Parlamentit, në mënyrë të pa pritur duke shkelur të gjitha procedurat vijnë dekretet e presidentit sikur të mos kishte ndodhur asgjë dhe seancës së paralamentit i parapriu një takim me Kryeministrin e Shqipërisë me grupin e tij paralamentar, ku u dha ultimatumi. Ultimatumi ishte: Do të votoni kundër dekreteve të presidentit. Pra, pamë gjithë këtë arsyetim që parashtrova më lartë dhe problemi është më i gjerë, më i thellë, më shqetësues dhe ky shqetësim nuk do të kalojë pa pasoja, në funksionimin e institucioneve të shtetit, mbi të gjitha të pavarësisë së tyre dhe mbi të gjitha të organeve të drejtësisë. Mendoj që Gjykata e Lartë aktualisht është e paralizuar, mos miratimi i dekreteve do të kalojë me pasoja për këtë gjykatë, ajo nuk funksionon nga ana administrative, pasi si çdo organ administarativ i mungon kryetari, i cili ka kompetenca eksplicite dhe që nuk mund t’i zëvendësojë asnjeri. I mungon zëvendëskryetari, i mungojnë dhe shtatë anëtarë. Sigurisht do të duhet një kohë, ku Presidenti të ushtrojë kopetencat e tij, ashtu sikurse dhe Paralamenti të ushtrojë kopetencat e veta, por kjo kohë është për të ardhur keq që do të jetë një kohë shantazhi, një kohë presioni, që maxhoranca aktuale dhe lidershipi i saj, Sali Berisha, do t’i bëjë institucionit të Presidentit. Kjo që propozuesi të mos jetë Presidenti i ushtrimit të kompetencave të tij kushtetuese, por propozuesi të jetë Berisha, të jetë Partia Demokratike që Gjykata e Lartë të jetë një gjykatë jo e publikut shqiptar, jo e Kushtetutës dhe e ligjit, por një gjykatë e një partie, e cila nuk mund të kalojë pa pasoja në zhvillimet e mëtejshme të shtetit të së drejtës, të shtetit juridik, të lirive dhe të drejtave të qytetarve shqiptarë. Në këtë këndvështrim opozita shqiptare do të shpalosë gjithë këndvështrimin dhe cilësitë e saj, për të parandaluar me të gjitha mjetet dhe mënyrat e saj demokratike. Sigurisht që demokracia është votë dhe kur vjen puna për votë, shembulli i shëmtuar ishte ai i djeshëm që pse jo mund të përsëritet përsëri në dekretet që pritet të vijnë në parlamentin shqiptar.

Pikërisht duke patur parasysh që pati rrjedhje votash dhe nga e majta si do e komentoni këtë fakt?

Unë nuk mendoj që dje ka patur rrjedhje votash nga e majta, ka patur rrjedhje votash nga e djathta. Vota sigurisht është e fshetë, por di që nga bashkëbisedimi që kam zhvilluar para, gjatë dhe pas votimit, që të gjithë deputetët e partive opozitare parlamentare, kanë votuar pro dekreteve të presidentit. Ka pasur elementë të veçantë të së djathtës, të cilët kanë votuar pro këtyre dekreteve dhe ajo që më shqetëson është që nuk ka pasur asnjë zë të veçantë nga maxhoranca aktuale në gjithë këtë debat që është përfshirë, që ishte një debat konstitucional, ishte një debat institucional, një debat i funksionimit të demokracisë paralamentare, i pavarësisë së organeve të shtetit të së drejtës. Për të ardhur keq ishte se grupi parlamentar i PD-së ka pasur një takim rreth këtij problemi me Kryeministrin, z.Berisha. Fakti që mbledhja zgjati shumë pak dhe që nuk pati asnjë zë kundër atij ultimatumi dhe asaj porosie që ai dha për t’u thënë jo dekreteve të presidentit, flet për atë që është shumë shqetësuese, që brenda maxhorancës aktuale, ka një ndërhyrje të tillë, ka një trysni, ndaj të cilës mesa duket nuk guxohet jo vetëm të kundërshtohet publikisht, jo vetëm që të kundërshtohet institucionalisht. Një mbledhje pune siç është takimi i një kryetari përtie, apo i një kryeministri me grupin e tij paralamentar, por kur vjen puna që nuk kanë guximin as të shprehin verdiktin e tyre, megjithëse s’janë dakort me atë porosi të Kryeministrit, edhe në kushtet kur sigurohet një votim tërësisht demokaratik, tërësisht i fshehtë.

Gati nga disa liderë të Partisë Demokratike hidhet mendimi që Presidenti ka futur miqtë e vetë, ndaj janë rrëzuar këto propozime, kjo është e vërtetë?

Edhe më parë kam deklaruar që Partia Socialiste dhe unë nuk bëhemi avokatë të Topit. Topi është një kandidat që nuk ka marrë pëlqimin tonë, as në planin moral, as në planin politik dhe as në planin institucional. Ai është një President që erdhi në radhët e Partisë Demokratike nga kreu i kësaj partie, siç ishte nën kryetar i grupit parlamentar të kësaj partie, erdhi me anë të votave të PD-së. Kështu që nuk ka asnjë arsye që ne të bëhemi avokatë të tij, por në fund të fundit demokracia është votë e planit formal kushtetus dhe parlamentar dhe ai rezultoi fitues. Parë në këtë këndvështrim jo sot, po qysh në momentin kur ai bëri betimin në parlament, megjithëse PS-ja nuk mori pjesë në fjalimin e tij, megjithse nuk ishte dakort me kandidimin, megjithëse ishte kundër akt-moralit të asaj vote në atë séance të Parlamentit, në fund të fundit në planin kushtetues dhe në planin parlamentar, numrat ishin ekzaktësisht të sakta. Kështu që nga ky moment Partia Socialiste u fut në sallën e Parlamentit mori pjesë në betimin që bëri, se në fund të fundit ai është Presidenti i Republikës, i vendit tonë. Ashtu siç mori pjesë në dekretimin e zotit Moisiu. Ashtu si lidershipi i PS-së, z. Rama, u ul në tryezën e Presidentit për t’i uruar dhe për t’i thënë që pavarësisht se ne nuk kemi qenë dakord me kandidimin e tij, apo me mënyrat me planin moral dhe politik se si u zgjodh president, është këtu për të mbështetur aq kohë presidentin e vendit sa herë që ai të jetë komform zbatimit të kompetencave të tij, që i ka dhënë Kushtetuta. Gjithashtu që sa herë që të jetë i pavarur në shërbim të atyre detyrimeve që atë e ngarkon Kushtetuta e këtij vendi. Kështu që në këtë këndvështrim, për ne z. Topi është President i këtij vendi dhe sigurisht që ne nuk do të bejmë avokatin e tij, si individ i veçantë, por absolutisht do të bëjmë avokatin e mbrojtjes së pavarësisë së institucioneve të një vendi, siç është dhe institucioni i Presidentit dhe pavarësia e organeve të drejtësisë. Ashtu sikurse do të thosha se pavarësia e institucioneve që drejton, z. Topi nuk mendon siç mendojmë ne për këtë çështje, pasi kjo është e drejtë ekskluzive e tij. Mendimin tonë në qoftë se do të na kishte thirrur, do t’ja kishim dhënë, ashtu sikurse është e drejta jonë sovrane të jepnim votën siç e kemi dhënë dje në sallën e Parlamentit. Por, kur vjen puna tashmë që ky proces ka mbaruar është një absurditet do të thoja dhe pa diskutim që të pesë emrat janë emra me integritet, janë emra me një profesionalizëm të admirueshëm. Do të thoja se megjithëse ka qenë një debat jo i shkurtër, jo i vogël, jo pak mediatik edhe publik, nuk kam parë që edhe nga profesionistët e sektorit të korrespodencës të kenë lançuar këto pesë emra të dekretuara nga Presidenti. Mandej unë do të merrja dy prej shembujve, për të mos i marrë të pestë është një absurditet që një nga emrat e dekretuar nga presidenti Topi ka qenë, të mos gabojnë, 10 vjet anëtar i Gjykatës së Starsburgut dhe kur vjen puna vjen dhe rrëzohet në parlamentin shqiptar, që kur flasim për profesionalizëm, kur flasim për pavarësi, për pastërti të figurës së anëtarve të Gjykatës së Lartë, e ka apo se ka fuqinë ky vend të rrëzojë një kandidaturë të tillë. Apo përsëri nuk i mbrojnë nga ana politike, por duke i parë CV-të e tyre, njëri nga kandidaturat vinte nga shtresat, të cilat gjatë sistemit të kaluar kanë qenë të persekutuar, kjo parti që mbron integrimin e këtyre shtresave dhe të kategorive sociale megjithëse i plotësonte të gjitha parametrat që i kërkonte Kushtetuta e vendit, në ligjin për Gjykatën e Lartë përsëri rrëzohet nga kjo maxhorancë aktuale. Kështu që i gjykuar nga çka thashë më lartë unë mendoj që integriteti i kandidaturave të propozuara nga Presidenti i vendit, nuk kishte shkak për të votuar kundër nga institucioni i parlamentit shqiptar dhe unë mendoj se vota e parlamentarve dje nuk ka qenë një votë e pavarur, po ka qënë thjesht zbatim i një urdhri, politik, i një ultimatumi politik, i një detyrimi politik të maxhorancës aktuale dhe personalisht të lidershipit të maxhorancës, z. Berisha.

Konfliktet e fundit mes Topit dhe Berishës mos vallë përkojnë me klanet brenda PD-së për të ruajtur influencën, sidomos Berisha duke qeverisur me dorë të hekurt, pa i lënë hapsirë kreut të shtetit sidomos në gjyqësor?

Sigurisht që këto institucione janë krejtësisht të ndara dhe të drejtat, apo detyrimet që kanë ndaj ligjit, ndaj institucioneve apo organeve të tjera janë të përcaktuara qartë dhe saktë në Kushtetutën e vendit, por mesa duket ajo që ne kemi trajtuar, politikisht, moralisht, publikisht është rezultati i zgjedhjeve të 2005-ës që u hoq si një ëngjëll se kishte të bënim me një Berishë tjetër dhe jo me atë Berishë të ‘92-’97-ës. Dhe këto tre vjet qeverisje ka provuar dhe një herë që jo vetëm që nuk ka ndryshuar, por përkundrazi ka kamufluar mënyrën e të sjelluarit, po në sens ngelet po ai Berishë nga pikpamja funksionale nga pikpamja e të konceptuarit, nga pikëpamja e mënyrës së të bërit politikë, nga pikëpamja e uzurpimit të organeve të këtij vendi. Dhe mbi të gjitha, që koncepti i atij është që ai duhet të jetë edhe President i vendit. Pra Presidenti duhet të bëjë siç thotë lidershipi i PD-së, duhet të jetë edhe kryetar i Gjykatës Kushtetuese edhe kryetar i Gjykatës së Lartë, edhe Kryeprokuror edhe drejtor i Përgjithshëm i RTSH-së. Pra në qoftë se do ta ndjekim me vëmendje sjelljen politike, institucionale, të kreut të ekzekutivit dhe lidershipit të PD-së nuk ka asnjë ndryshim nga ajo sjellje që ai ka pasur gjatë viteve ‘92-‘97. Sigurisht diku ja ka arritur diku jo, sa herë që i paraqitet rasti ai vetëm tenton po është shumë këmbëngulës në funksionimin e tij politik. Mbetet permanente pasi ai nuk kishte se çfarë të bënte anëtar të Gjykatës së Lartë që gjeti menjëherë sa u paraqit momenti që do zëvendësonte 7 prej tyre. Në fund të fundit, esenca e kërkesës së tyre është që këta 7 emra duhet t’i propozojë Sali Berisha dhe Presidenti Topi duhet të jetë kundër firmës së këtyre dekreteve dhe në këto kushte në këto rrethana votat e maxhorancës aktuale i ka të fituara nga presidenti. Kjo është një tragjedi tjetër dhe është e pa pranueshme në të gjitha aspekteve, pasi është një rezultim i një institucioni kaq të rëndësishëm siç është Gjykata e Lartë.

Sot e gjithë media komentonte shkarkimin e shefit të Shtabit të Përgjithshëm, disa media e cilësojnë si të pa pritur, cili është komenti juaj për këtë çështje?

Sigurisht nuk kam informacion dhe unë jam njohur me këtë nga njoftimi që bënë mediat dhe njoftimi për mendimin tim është jo transparent. Jo transparent në kuptimin që institucioni i Ministrisë së Mbrojtjes, Shtabit të Përgjithshëm i ushtrisë, Këshilli i Ministarve, Këshilli i Mbrojtjes, normalisht për tragjedinë e Gërdecit duhet të bënin një analizë, por deri më sot nuk kemi parë asnjë analizë të tillë dhe publiku shqiptar dhe Parlamenti shqiptar me gjithë kërkesën e bërë të herë pas hershme të opozitës shqiptare që kryeministri të vijë më një material të shkruajtur në parlamentin shqiptar, ku të informojë lidhur me ngjarjen e Gërdecit, ende s’është bërë e ditur. Dhe me sa duket s’ka për t’u bërë. Mungesa e këtyre analizave, arritja në konkluzionet vërtet të argumentuara ta bazuara vërtet trasparente, të drejta të vërteta, ka shumë dritë hije që mund të arrish në çdo lloj përfundimesh, sigurisht në përfundime të drejta dhe të jo sakta. Në këtë kënd vështrimi të gjitha përpjekjet që janë bërë si për heqjen e imunitetit dhe të shoqëruar kjo dhe me dorëheqjen e z. Mediu ashtu dhe me shkarkimin e shefit të Shtabit të Përgjithshëm të ushtrisë, krahasuar kjo me mungesën e këtyre analizave, me mungesën e transparencës për ngjarjen tragjike të Gërdecit, çdo ditë e më shumë në arritëm në përfundimin se Gërdeci i kalon shkallët e një ushtaraku sa do të lartë, qofshin ata, apo këta, i kalon shkallët e përgjegjësisë së një ministri kushdo, qoftë ky dhe përgjegjësia si në planin moral dhe në planin politik, si në planin administartiv dhe në planin juridik. Sigurisht duhet kërkuar në modulin e qeverisjes dhe në përgjegjsinë përkatëse të lidershipit të kësaj qeverisje që është z. Berisha.

Hermesnews©AllRightsReserved
Çdo riprodhim i paautorizuar ndëshkohet sipas ligjeve në fuqi.

Vijon neser

Dërgo me email |

Stampo artikullin |

Artikulli është lexuar 87 here