8/28/2011 1:00:09 AM

'Jeta, melodia dhe vuajtjet në skenën ma t'bukur në botë'

Flet për HermesNews artisti i madh i humorit shqiptar Zef Deda

Zef Deda


Miremëngjesi Zef Deda!

Nadja e mirë Doriana!… po fillojmë kur të dush ti me pytjet .. veç aman nji kërkesë kam para se të fillojmë… mos me pyt sesi ka fillu jeta ime profesionale .. ah ku ku per mu veç ikyt m’pyesin gjithmonë...i kam msu përmendsh tana përgjigjet..

Jo, nuk të pyes, çfarë do të bësh sot?

Me të than të drejtën e shpirtit, mënyra sesi nisin ditët ndryshon vetëm nga stinët. Gjithçka filon me sezonin, Vjeshta dhe Dimri. Fillon me emocionin për me shku në teatër, me ba shfaqje atje apo diku tjetër. Kur vjen nata rri e mendoj a ka nesër gja ose pasnesër në mënyrë që ato që kam në programn t’i perfeksionoj ma mirë e t’i interpretoj. Kjo asht pra përsa i përket anës profesionale, të cilës i jam përkushtu tan jetën teme. Natyrisht që kena dhe anën personale.. jo zarzavedet duhen ble, jo buka, pra fillon me detyrat e prindit, gruja shkon në punë dhe mu më pëlqen ta përcjell.. biles kur nuk jam këtu mërzitem fort sepse nuk di kë të përcjell. Nuk asht puna sepse nuk kam kë me përcjellë, nuk më pëlqen mu me përcjell askënd tjetër përveç grus teme. Nuk më pëlqen të jetumit në monotoni, prandaj ditët janë të ndryshme nga njëna-tjetra.

Cfarë do të thotë të punosh sot në Teatrin Migjeni?

Natyrisht që të punosh në teatrin Migjeni është fat dhe privilegj për këdo dhe duhet ta meritosh. Jam i lumtur që kam pas fatin të hy në një skenë super të adhurushme, me tradita të jashtëzakonshme e cila ka pas fatin e madh me njoft artista të mrekullueshëm, flas për ata që kan lan nam, kan ba emër, i kanë dhanë një reputacion të mrekullueshëm asaj që quhet arti skenik. Kam pas fatin e madh që në këtë skenë jam rrit, pa lozhe, e tham që kjo asht skena ma e bukur në botë e ndoshta ndoshta ma mistikja.

Dhe cilat ishin momentet më të bukura që ke kaluar atje?

Janë fazat e moshës ma mirë me than..në kohën e rinisë njeriu ka një devotshmëri dhe energji të jashtëzakonshme dhe do të aktivizohet. Në kohën e rinisë teme kishim censurë të madhe por unë jam aktivizu fort, ajo fazë deri në moshën 35 vjec ka ken shpërthyese për mu, dhe kjo mund të jetë për moshën teme ma e mira.
























Si e shihni aktualisht nivelin e artit në Shkodër?

Nuk matet arti me sa shfaqje jepen në Shkodër, por për nivelin e tij. Niveli asht ma nart, sepse janë kërkesat e sotme më të larta. Kena ken në një kohë censure sipas asaj cfarë duhet të bësh e të flasësh, këtë politikë duhet të ndjekësh ose këtë ideologji. Sot sistemi asht i lire dhe niveli ma I lartë..Por t’u ken i lirë njerëzit, janë tu m'su gjithçka, populli dhe spektatori kanë rrit nivele ma të nalta dhe artisti duhet të jetë i zhvillum ma tepër për t’u përgjigj. Në teatër ndizen dritat për çdo të Premte, Shtunë a të Dielë makare, por çështja financiare ra në tranzicion. Ama niveli nuk diskutohet..Ne kemi artistë, materiale, por këto kërkojnë financë, duhet të paguhen duhet të menaxhohet mirë. Arti nuk është humbës, për mu arti skenik është fitues. Kohët e fundit patëm një komedi ‘Big brother Shkodra’, e cila u dha me sukses aq sa salla u mbush për natë për dy tre natë rresht, pra nuk ka harruar në asnjë moment. Por kalojnë periudha të gjata pa u dhanë shfaqje, premiera.

Cfarë duan shkodranët Zef?

E din çfara dojnë?.. dojnë punë, me hangër e me pi mirë, me marrë një kitarrë me këndu e mos me e ça kryt për kurrgja në botë. Shkodrani nuk ka ndonji miradi të madhe, shkodrani asht i thjeshtë, bile-bile dhe atëherë kur nuk ka shkodranin po e bane me qesh i duket sikur ka fitu diçka ma shumë. Spektatori jonë nuk po them ma i vështiri, por ma i dashtuni për mendimin tem, pamvarsisht se une jam shkodran dhe të mos kujtojnë kush se unë po lavdëroj vec spektatorin shkodran, unë po lavdëroj tan spektatorin shqiptar, por secili ka mënyrën e vet te shijimit të humorit dhe komedisë apo dramës pra artin skenik. Spektatori shkodran asht vetë artist, e ka në shpirt e në gjak humorin. Ka jetu shumë dramën e tij për gjysëm shekulli gja që e pasqyron kudo dhe thjesht me pas nji darsëm ai e ka te pamujtun po se shfaqi biles ne na vë në vështirësi fort, na sheh në sy të ballin për me u çu me ba ndonjë numër për ta shoqnu atë festë më pak humor. Jena të sigurt se ka njerëz që kan ba humor për momentin. Shpirti I shkodranit t'ka frymëzu në mënyrë të jashtëzakonshme e tu pas përgjegjsi të madhe se kur të delesh para tij mendohu mirë sepse ai të vret të don dhe të kritikon në mënyrë të jashtëzakonshme, me dashamirësinë ma të madhe që ta përmirësosh: asht edhe xheloz, pse mos me dal I jemi thotë ma mirë..Shkodres i duhet dhe arti dhe artistet, jo vetëm momumentet dhe rrugët..

Për çfarë e kritikon veten Zef Deda?

Ishte dëshirë e jeme, e me ka mbet peng që nuk bëra shkollën për aktor: i mësova vetë që nga shkolla e pionierit e lart. Kam pas fatin e madh të isha në skenë me artistë të mëdhenj që më kanë dasht.Tjetër..unë pjesën me vargje se mbaj mend dhe e kam shumë të vështirë .. nji varg me ken unë se mbaj mend.. me mi dhan 100 vargje prozë i mësoj në pikë të vrapit dhe e kam për detyrë me t’i than, veç kësaj dhe emrat në përgjithësi i kam të vështirë me i mbajt mend. E mbaj mend por nuk më vjen për momentin edhe vonoj shumë me i than emrin. Ndoshta e kam ba provë një muj, dhe kur vjen puna, nëse e kam pas ndërmend me i than Pjeter i tham Palok . Me thoshte Tano Banushi ndjesë pastë, ‘’Zeko s'e kam Palok e, se kena ba prova nji muj e gjysmë’’ – ‘Po, po Tano pa merak’ - e prapë i thosha Palok. ‘’Ndigjo ta kam thanë dhe herë të tjera unë nuk e kam Palok, por Pjeter’’. ‘Tano me më fal’. Tjetër gja.. muzika ishte peng për mu e nuk e kam formu vedin nga ana muzikore.. për dy vjet në Tiranë kam msu disa instrumenta që më duheshin mu si aktor, por dëshira ime ishte të mësoja muzikën fort..

Me se merresh kur nuk ke çfarë bën?

Ne i kena fëmijët në Tiranë, dhe kur vjen nji e Premte, Shtune dhe e Dile o vijnë ata tek ne, ose shkojmë ne tek ata..dhe nëse vijnë asht e pamujtun të mos dalim e të organizojmë diçka..ma parë kam lexu shumë, sot ma pak, por dëgjoj muzikë shumë..

Cfarë lloji..

Muzikë të lehtë dhe jaz. Klasikën e dëgjoj ma rrallë.. vetëm kur du me e relaksu pak vedin..me mbledh mend dhe me ndjejt në qetësi.

Djali juaj Julian Deda sot ka një emër në rrugën e artit..

As baba as nana nuk kanë ndiku në zgjedhjen e tij. Ai e zgjodhën vete i madhi bile s’ka pas dëshirë asnjëherë me ken aktor, por kur ishte ne vit të dytë gjimnaz e pane të shkathët dhe e afrunen vetë në këtë rrugë pa dit gja unë, absolutisht s’kam dit gja. Me thanë që djali po të merr pjesë dhe në Teatër sepse ban shfaqje të bukura..e kam pa nalt në galeri tinaz pa dit gja hiç ai. Unë u habita sepse ishte tipi që nuk donte me marr pjesë nëpër spektakle. Miq të mi aktor e përgatiten për në shkollë të naltë për aktor.

A je optimist?

Optimist po.. nuk ia kam ba pyetje vedit a po me del djali gja.. ma tepër kam pas frikë..sepse nëse nuk do të ishte në një gradë të pakten sa unë nuk do më vinte mirë..për të vetmen arsye se atëherë nuk kam ba gja me e msu, por pata besim tek këta artistat që kena këtu.Kam pas emocione shumë deri në vit të tretë që shkoi, atëherë e formoi vedin ..e bani emrin e vet, vetë..e cilësuan Julian Deda jo djali i Zef Dedes. Ai ka personalitetin e vet si aktor.. si person..natyrisht që ndjeva emocione shumë dhe në këtë moshë që jam, ai ka mbërrit diçka, ka shpalos vedin e jam shumë i lumtun e i gzum në atë masë që ka arrit ai. Njerëzit me thonë ‘Zef i mirë ke ken po djali ta ka kalu’ Kam lumturinë ma të madhe..!!po ku ka lumturi ma tepër e ma të madhe se me ta kalu djali në profesionin që kena të përbashkët. Unë jam shumë i lumtur e uroj që ai të vazhdojë këtë rrugë që ka nis. Ky ishte superfati i jetes teme.. ndersa djali i dytë asht për muzikë.

Je besimtar?

Deri ne vitin 1967 kam ken shumë fetar, pastaj me forcë na u hek feja, çdo gja e kam kalu në fshehtësi..e na shkoi shumë gjatë.. e kur u hapen kufinjtë na erdhi një emocion i mbinatyrshëm..çdo fe asht e mrekullueshme. Njeriu duhet të përshpirtet për dicka se s’ban ..

kunati i shokut Xhemal (pjesa e pare)



Zef, si lind një personazh dhe në çfarë roli ndjehesh më komod?

Për natyrën e Zefit, si tip elastik që jam personazhet i kam pas të vështira ose i baj të vështira unë, se nëse e kam pas psh personazhin e lehtë une e kam lujt fort dhe nga ana plastike. Por atë që e kam ndje ma fort, ka ken kur kam imitu Sharlotin e ''Carli Caplin'' mandejna në gjëndjen psikologjike te randë tek ''Kola i Dritave'' ka ken një personazh i tundum psikologjikisht.. pastja ''Kunati i Shokut Xhemal'' etj një Loni i cili me shkoi përshtat ..

kunati i shokut Xhemal (pjesa e dyte)



Cfarë të bën të ndjehesh mirë?

Buzëqeshja e çdo njeriu, ose psh: më pyete si e kalon ditën..unë e mendoj që në darkë,’nesër kur du me dal.. çfarë me ba etj etj’ Sytë e çdo njeriut, buzëqeshja, dashuria ajo me frymëzon shumë ose ma mirë me than.. rri tre javë pa hangër, por pa buzëqeshjen e dikujt nuk mund të rri. Unë e kam në natyrën teme dhe kur tjetrin nuk më flet unë i flas..hy në muhabet me të, e bisedoj në mënyrë të gëzueshme. Asht një masë e madhe njerëzish që të shohin në sy të qeshin dhe kur kanë halle..

Të shohim vetëm me humor, qan ndonjëherë Zef?

Të mos kujtojnë kurrkush se artisti i komedisë nuk asht si artisti i dramës. Në tan botën asht shtjellu kjo që dramën ma të fortë e përjeton artisti i komedisë e sidomos kur asht në momentet e veta të jetës së tij mund ta keni idenë sesa dramat i ka kalu Zef Deda.. Si I kam kalu? Tu ba humor, tu pas afer miqte.. por dhe tu vujt shpirtërisht si secili, biles kam qa dhe me lot kur s’kam pas mundësi me ia zgjidh kujt problemin.

Cfarë është skena?

Jeta, melodia, gzimi dhe kam shpresë vorri i jem. Ajo që ndodh në skenë, njerëzve u ndodh dhe në jetë ku dhe interpretojnë. Tu ken se unë e du fort e tham me sinqeritet, periudha që s’kam ken në skenë ishte tmerr, sepse kam vujt me dal në skenë. Kurse nga ana skenike janë peripecina ndoshta-ndoshta i kena kalu me gaz me shokë e shoqni tu i dhanë kurajo njeni-tjetrin. Unë se kam atë mendjemadhësi, që të tham se unë kam reputacion dhe njerëzit kur dal në skenë duhet me të dasht se s’ban.. jo e kundërta. Unë kam vujt fort e kam hall prapë ne skenë..

Sa kohë punon për një rol?

Varet.. ka role që kapen për dy ditë..ka te tjera qe duan muaj, varet sa ban me i marr karakterin..

Idhujt që ke..

Shqiparë?

Po dhe te huaj..

Tanu Banushi, Zef Jubani. Te huaj, adhuroj Carli Caplin. .

Cila është batuta që preferon ma tepër?

''Ku je kunati i shokut Xhemal!’' Shpesh herë kur jam tu ndjejt në tavolinë, veç kur i ndigjoj kur i thonë njeni-tjetrit '‘Mos na ban si kuanti i shokut Xhemal’!

Faleminderit për këtë intervistë ishte kenaqësi t’ju kisha në Hermesnews!

Faleminderit ju dhe sukseskse!


Hermesnews©AllRightsReserved
Çdo riprodhim i paautorizuar ndëshkohet sipas ligjeve në fuqi

Doriana Metollari

Dërgo me email | Stampo artikullin | Artikulli është lexuar 535 here