5/28/2010 8:50:07 AM

Pse na e fshehin të vërtetën?

Këta gjoja mjekë që kanë marrë statuse publike na përcaktojnë diagnoza të ndryshme dhe kanë për të na dhënë recetat e tyre personale, por jo recetën e vërtetë.

TIRANË - Kur një të sëmuri në gjendje të rëndë shëndetësore i jep doza optimizmi, duke i thënë se je mirë dhe shumë shpejt do të shërohesh, mban përgjegjësi të madhe morale para tij, ndërsa gjendja i vijon të përkeqësohet.

I sëmuri jeton me pritshmëri të ngrohtë. Nga shpresa e premtuar dhe nga besimi mendon me vete se do të çohet nga shtrati ku e ka rrëzuar sëmundja për t’iu kthyer një ditë të afërt jetës normale.



Nga Isidor KOTI
28 Maj 2010

Me të vërtetën mund të zgjidhet gjithçka dhe i sëmuri beson përsëri te kjo zgjidhje. Por vjen një orë që “laku” shtrëngohet. Ai nis dhe analizon situatën dhe e kupton mashtrimin me të cilin është ushqyer pa dijeni prej kohësh, mashtrim ky i mësuar si një e vërtetë e sigurt, duke pranuar me psherëtimë agoninë e syve si të vërtetën e vërtetë.

Dhe fakti pse këtij të sëmuri i fshihet e vërteta nuk qëndron te vështirësia e të shprehurit, por te mungesa e kulturës humane dhe e përgjegjësisë sublime, e cila e rrënon dhe e destabilizon në thelb realitetin.

Pikërisht në realitetin tonë flasin e bërtasin për të vërtetat e tyre të dyshimta njerëz pa integritet, të cilët bëhen nismëtarët dhe arkitektët e kthimit të së vërtetës në obsesion.

Një përfytyrim gati fantazmagorik kur sheh se në çfarëdolloj “spitali” asnjë nga “mjekët” nuk do të tentojë të na tregojë të vërtetën, sepse mashtrimi është kthyer në institucion.

Këta gjoja mjekë që kanë marrë statuse publike na përcaktojnë diagnoza të ndryshme dhe kanë për të na dhënë recetat e tyre personale, por jo recetën e vërtetë, sepse e vërteta e sëmundjes sonë për ta është ajo që ata e mendojnë si të tillë.

Ata i mendojnë të tjerët si qenie të ulëta dhe lehtësisht të manipulueshme, duke i ndërkallur në shumë raste në konflikt me njëri-tjetrin, vetëm e vetëm që të demaskojnë faktin dhe realitetin bardh e zi, duke e ngjyrosur atë me kolorin që përfaqësojnë.







Në mungesën e së vërtetës solide, aktualisht jemi rrethuar nga një oqean i tërë shqetësimesh, duke na munguar busulla dhe askush nuk na thotë se cilin drejtim duhet të marrim. Në këtë kontekst, ne jetojmë brenda një të vërtete të kushtëzuar nga qëllimet përkatëse.

Dhe faktet janë aq kokëforta, saqë jashtë dëshirës për t’u treguar, bëhet një punë strategjike që e verteta të kamuflohet, që shoqëria shqiptare të jetojë në një gënjeshtër. E rëndësishme është që ajo të vazhdojë të ekzistojë, pavarësisht se në ç’mënyrë jeton.

Për shembull, një nga qëllimet përkatëse të të fshehurit të së vërtetës është shmangia e vëmendjes nga kriza e thellë ekonomike që po përjetojnë shqiptarët. Kjo krizë është shoqëruar me shumë pakënaqësi dhe protesta nën zë, sepse situata është mjaft alarmante dhe njerëzit nuk arrijnë dot të mbulojnë shpenzimet mujore, biznesi ankohet për taksa të larta dhe mungesë likuiditeti, institucionet gjithashtu janë nën diktatin e urdhërave nga lart për ta mbajtur gojën mbyllur.

Nga ana tjetër, shumë firma private po ankohen për mungesën e shlyrjes nga shteti të borxheve pa fund, të cilat kanë muaj të tërë pa i marrë. Institucionet për arsye të korrupsionit nuk e shfaqin hapur problematikën e tyre, çfarë njerëzish kanë të punësuar, sa transparente janë me publikun dhe sa i përgjigjen interesave të tij.

Po bëhet gjithçka që të mbulohet kriza dhe për të mbijetuar nga ekonomia e rrënuar janë duke u rritur faturat e qytetarëve të varfër, duke vendosur pa fund gjoba mbi biznese, automjete e subjekte të tjera.

Përtej kësaj analize faktesh dhe detajesh, kriza kryesore e institucioneve dhe shoqërisë sonë në përgjithësi është te fshehja e së vërtetës dhe frika për ta treguar atë. E vërteta nuk është kthyer në një sistem vlerash, por në një ingranazh antivlerash që sundohet nga lufta e brendshme e të gjitha hallkave që përbëjnë aparatin shtetëror.

Kjo nuk është thjesht dhe vetëm luftë mbijetese, por tentativë për të polarizuar skajshmërisht interesat e grupimeve politike dhe të biznesit që janë bërë “tutorët” e së vërtetës. Këta dy faktorë po kundërveprojnë interesat e faktorëve të tjerë socialë, duke manipuluar dritën me diell të vërtetat e tyre.

Mendoj se fshehja e së vërtetës ndikon direkt edhe në identitetin tonë jo vetëm simbolik, por edhe në marrëdhëniet ndërvepruese me njëri-tjetrin. Mungesa e transparencës në komunikimin qytetar ka sjellë një klimë konfliktuale dhe boshti i së keqes tani janë “shoqëritë e pavërteta”, në të cilat bën pjesë edhe vendi ynë.

Roli qytetar në këtë proces ka qenë vëzhgues dhe shumë pak reagues, sepse fatkeqësisht është i pafuqishëm dhe i pamësuar për të kërkuar të drejtën në format më demokratike, të cilat na i sjellin në vëmendje shoqëritë e përparuara dhe me përvojë në kërkim e së drejtës përmes zbatimit të së vërtetës.

Kur kjo e vërtetë të integrohet në kulturën tonë të jetesës do të shkëputemi njëherë e mirë nga mentaliteti i cekët dhe provincial i të parit të gjërave. Mashtrimi po gërryen moralin shoqëror dhe ëndrrën e vjetër për të ndërtuar një shoqëri solide. E vërteta thërret, por atë duan ta fshehin ata që e kanë burgosur. Lajmet e Hermesnews dhe në Facebook.

HermesNews - ©2010

Dërgo me email | Stampo artikullin | Artikulli është lexuar 685 here