2/4/2010 6:00:49 PM

Dialogu si pretekst

Dialogu ka nevojë për rrënjë më të thella, që fatkeqësisht mungojnë. Dialogu ka nevojë për pranim, mirëkuptim dhe bashkëpunim në kushte të barabarta.

Nga Isidor Koti
isidorkoti@hotmail.com
Doktorant në Filozofinë e Komunikimit

TIRANE - Eshtë i rëndësishëm komunikimi në çfarëdo situate që të gjendet njeriu i sotëm. Ai mbetet nyja kryesore që lidh të gjitha palët.

Duke besuar në këtë tezë të plotfuqishme, për të ulur tensionet dhe konfliktet dëmprurëse, etërit e mendimit shpikën kohë më parë dialogun.

Që në Athinën e herëshme përflitej shumë kjo marrëdhënie, duke qenë se përbënte edhe boshtin themelor të demokracisë. Në kushtet kur dialogu në vendin tonë po pritet me pathos nga të gjitha rrezet e spektrit politik, vlen ta analizojmë këtë moment nëse dialogu realisht do të jetë ndërtues apo do të mbetet në këtë nivel.

Kuptueshëm, situata politike nuk shkon ashtu siç duhet, për arsye se aktorët kryesorë të kësaj çorbe nuk ndjekin me rigorozitet të gjitha standardet e botës demokratike.

Klima politike shqiptare e ka pasur shumë të vështirë të dalë jashtë kontekstit të gjuhës së urrejtjes dhe dhunës psikike madje në disa raste edhe fizike.

Ndërsa teorikisht palët po i afrohen shumë njëra-tjetrës, në të vërtetë ato janë duke kontradiktuar me vetveten, sepse askush prej tyre nuk del dot nga boshti ku është rrotulluar prej kohësh.

Arsyeja në të gjithë këtë lëmsh është dashuria e verbër për të mbajtur ose fituar pushtetin, i cili nuk pranon toleranca pazaresh. Eshtë e natyrshme që dialog do të ketë, karriket e tryezës së rrumbullakët nuk do të rrinë bosh, do të ketë shkëmbim pikëpamjesh rreth performancës, një tentim për bashkëpunim dhe mirëkuptim.

Por në momentin që do të ngrihen në tryezë kushtet, atëherë dialogu do të kthehet në dekalog diabolik me antitezat e qëndrimeve dhe ekstremiteteve. Ky nuk është aspak një parashikim Kasandre, por një realitet që s'kemi për t'i
shpëtuar kurrësesi në këto kushte.

Po sjell në vëmendje një shembull: Nëse unë dal e them se buka e grurit është më e mirë se buka e misrit dhe ti i dashur lexues del e thua se buka e misrit është më e mirë se ajo e grurit, besoj se jeni në një linjë mendimi se kjo nuk do të thotë që me të vërtetë njëra palë është "superiore" mbi tjetrën.

Për ta thjeshtuar shembullin, në momentin që unë kam pushtet, do bëj të pamundurën ta mbaj atë, duke ngrënë gjithmonë bukën e grurit, të cilin e kam predikuar vazhdimisht si më të mirën. Dhe e dini për ç'arsye ndodh e gjithë kjo mesele? Pikërisht mosrespektimi i lirisë së njeriut është burimi i të gjithë këtij fanatizmi të politikëbërjes. Dialog të mirëfilltë asnjëherë nuk ka pasur dhe nuk duhet të pretendojmë të kemi. Mjafton t'i referohemi historisë sonë të pluralizmit ose edhe me herët akoma, nëse shletojmë librat dhe kemi për t'u bindur sepse në pushtet pretendohet superioritet.

Ky superioritet manifestohet edhe në gjëra të vogla, pothuajse te padukshme, por që kanë rol të madh në përditshmëri. Në këto vite ne kemi zbuluar të njëri-tjetri qenie të ndryshme brenda një shoqërie të njëjtë, duke e përdorur dialogun si katalizator të indentitetit, vetëm e vetëm për të forcuar pozitat personale.

Në këtë situatë:

1. Secili prej nesh përballet me dy opsione: ose të jemi pjesë e problemit, ose të bëhemi pjesë e zgjidhjes së problemit. Ose të ankohemi, ose të gjejmë një rrugë apo një mënyrë për të bashkëjetuar në paqe me njëri-tjetrin. Dhe kjo është me një rëndësi universale, ashtu sikundër kjo është edhe me rëndësi jetike kombëtare. Pa harmoni politike nuk duhet të mëtojmë të kemi harmoni sociale.

2. Edhe akte shume të thjeshta respekti dhe ndihmë japin një kontribut të jashtëzakonshëm në mirëkuptim. Sa e ndihmuan imazhin e Amerikës ato pak miliona dollarë të harxhuara për ndihmat humanitare në Pakistan, nuk e ndihmuan ato miliarda dollarë që SHBA i ka dhuruar shtetit të Pakistanit dhe ushtrisë së tij.

3 - Ajo që ka për të na impresionuar nuk është thjesht shtrëngimi i duarve i liderëve politikë në një moment të vështirë të jetës së tyre drejtuese, por fakti që ishte ata mund të rrëzojnë termin "armik imagjinar" brenda llojit të tyre, duke e konkretizuar dialogun me shembuj konkret në të përditshmen e punës së tyre politike.

Në këtë dialog që pritet mes dy forcave kryesore politike nuk duhet të pretendojmë shumë fryte, sepse nuk mund të flitet për nisma të përbashkëta, për gëzim respekti, bashkëpunime krijuese...Kjo situatë do të ishte një shtirje për t'i vënë një palë lente publikut shqiptar dhe faktorit ndërkombëtar.

Dialogu ka nevojë për rrënjë më të thella, që fatkeqësisht mungojnë. Dialogu ka nevojë për pranim, mirëkuptim dhe bashkëpunim në kushte të barabarta.

Të tre këta faktorë mungojnë fatkeqësisht, prandaj kjo rrethanë nuk duket aq e dobishme sa artikulohet nga media apo aktorë të tjerë publikë. Shumë koncepte për politikën dhe politikanët shqiptarë si: paqja, drejtësia, toleranca dhe dialogu kanë dalë në plan të dytë.

Për fat të keq, pavarësisht disa masave parandaluese premtuese që janë marrë, ata të cilët duhet t’i zgjidhin këto probleme, tentojnë ta bëjnë këtë duke kërkuar rrugë të reja për të pushtuar ose kontrolluar kolltukun e pushtetit. Dialog real kemi për të pasur kur të gërshetohen interesat, mënyrat e jetesës në përputhje me jetën reale të shoqërisë civile, vlerat e saj në një vend dhe në një kohë.




Hermesnews©AllRightsReserved
Çdo riprodhim i paautorizuar ndëshkohet sipas ligjeve në fuqi.

Dërgo me email | Stampo artikullin | Artikulli është lexuar 725 here