1/17/2010 7:02:04 PM

Ne, solidarë?!

Një fatkeqësi e papritur e rriti shumë madhështinë tonë të veprimit, duke treguar një përmasë shumë të madhe humanizmi.

Nga Isidor Koti
17 Janar 2010

TIRANE - Një nga vlerat më të larta qytetare që përjashton kompleksin e epërsisë është shtjelluar këtë vit të ri prej shumë zërash e mendjesh të përparuara, duke kthyer në vëmendjen tonë një aspekt të harruar të karakteristikave tradicionale shqiptare.

Këtë periudhë, ne mësuam edhe një përfundim tjetër që na sollën rrethanat e përmbytjes në veri të vendit. Pikërisht faktin që në raste fatkeqësish humane kujtohemi për disa vlera të trashëguara prej kohësh dhe të lënë në sirtar në fare pak vite.

Dhë në fakt, në këtë demokraci dhe shoqëri të hapur ndaj vlerave perëndimore është folur dhe është jetuar shumë pak me solidaritetin, për të mos thënë që ka qenë një koncept thuajse i harruar.

Një fatkeqësi e papritur e rriti shumë madhështinë tonë të veprimit, duke treguar një përmasë shumë të madhe humanizmi. Shqiptarët kanë shprehur po atë frymë durimi dhe përjetimi, sikur kjo përmbytje kishte mbërritur në shtëpitë e tyre.

Por mendoj se situatat e vështira shpesh shërbejnë për të afishuar vlera të karakterit e të shpirtit njerëzor, të cilat nuk duhet të jenë vetëm të përkohëshme, por të tregohen në çdo drejtim dhe nga çdo faktor, para se të arrihet në definicione konceptesh.

Në këtë moment vlen të nisim e të mendojmë pak më thellë sesa deklaratat politike të hedhura me bujë nëpër media. Ku është solidariteti në institucionin e zgjedhur direkt nga populli (Parlamenti)? A tregohet kjo vlerë në këtë vit përcaktues për ne shqiptarët përballë pozitës dhe opozitës në lidhje me liberalizimin e vizave dhe integrimin europian? A prodhojmë realisht paqe dhe harmoni në familje, shkollë, punë, shoqëri, mjedis etj?

Kam përshtypjen se ne jemi dhe tregohemi më shumë egoistë dhe provincialë se ç’duhet në raste “normaliteti”. Politikani mendon se vetëm fjala e tij ka peshë, biznesmeni se ai është “zot” i gjithçkaje, burokrati se vetëm ai ka të drejtë, e kështu me radhë. Në më të voglin rast kur na jepet pushtet e harrojmë solidaritetin, duke menduar se ky rast duhet shfrytëzuar për pasuri dhe karrierë.

Për shkak të këtij egoizmi grindemi dhe shajmë njëri-tjetrin me libër familje dhe kjo nuk ishte vetëm një dukuri e periudhës së komunizmit, fatkeqësisht edhe e shqiptarit që merr frymë lirshëm në demokracinë moderne.

Dhe më tej akoma e çoj tezën, duke thënë se asnjëri prej nesh nuk ka respektin e mjaftueshëm për njëri-tjetrin, për shoqërinë ku jeton a për shtetin që e përfaqëson, madje jemi gati ta hedhim në kosh të plehërave personalitetin e tij, sapo interesat tona bashkohen qoftë edhe me një injorant, pse jo edhe kriminel aktiv ose pasiv që përfiton të mirat materiale pa djersë.

Ky solidaritet i shprehur me kaq shumë zhurmë këto ditë është si një batanije në ditë dimri, të cilën e lëmë të pluhuroset në ditët e bukura të interesave tona personale. Është absurde të pretendosh se solidariteti shqiptar kapërcen çdo lloj protokolli kur është fjala për të ndihmuar, ndërkohë që protokollet bëhen të veshtira edhe kur je në prag të vdekjes. Ky solidaritet i përket një gjuhe biznesi dhe jo vullneti të lirë e realist.

Solidariteti si vlerë shpirtërore nuk mund të humbasë asnjëherë dhe do të jetë plotësisht i gjindshëm te shqiptarët vetëm kur ne të jetojmë me konceptin e të pranuarit të tjetrit. Sot jemi më pak humanë me njëri-tjetrin, jemi më pak mirënjohës e më shumë mosmirënjohës, jemi xhelozë e na mundon smira.

Dëshirojmë sukses nga mossuksesi i tjetrit dhe e shohim konkurrencën si rrënim të tjetrit. Kultura jonë tregon se koncepti për “tjetrin” nuk është dhe aq miqësor, sepse në fakt ky emërtim i vihet më shumë kundërshtarit. “Tjetri” duhet parë një “i ndryshëm nga vetja” dhe jo i huaj, në të kundërt nuk tregojmë shenjat e vërteta të solidaritetit. Shoqëria jonë do të tregojë plotësisht solidaritet, jo me hyrjen në NATO e BE, por me ndryshimin e mendjes dhe këndshikimit të njerëzve dhe gjërave që na rrethojnë.

HermesNews - ©2009

Dërgo me email | Stampo artikullin | Artikulli është lexuar 415 here