9/29/2009 11:28:43 AM

Cekja: 'Në Shqipëri politikanët bëjnë humor'

Takim me aktorin humorist Sejfulla Myftari (Cekja i Beratit).

Intervistoi Zylyftar Plaku
botimejonalda@gmail.com
29 Shtator 2009

TIRANË - Është qytetari më i njohur në Berat por kjo vetëm sa për përcaktim krahinor, sepse Cekja është i njohur gjithandej ku jetojnë shqiptarë. Shumë herë nëpërmjet ekranit por për fizikun dhe plastikën që ka, është i dallueshëm edhe nga ata që e kanë parë qoftë edhe njëherë në ekran.

Sejfulla Myftari është një nga aktorët humorist me të suksesshëm në Shqipëri. Ka lindur në fshatin Qafë të Skraparit më 02 shkurt 1940, ndërsa është arsimuar, ka punuar dhe jetuar në qytetin e Beratit, fillimisht punëtor e më pas me trupën amatore të estradës së ndërmarrjeve.

Talenti i tij ra në sy dhe u aktivizua me estradën profesioniste të Beratit. Punoi për një kohë të gjatë në teatrin profesionist të qytetit të Beratit dhe në teatrin e varietesë së Tiranës ku ka krijuar mjaft role të suksesshme që janë mirëpritur nga shikuesit e skenës dhe ekranit të madh e të vogël, brenda dhe jashtë Shqipërisë.

Përveç vempritarisë skenike ka interpretuar edhe në shumë filma humoristik, kryesisht nën drejtimin e regjisorit dhe skenaristit Arian Çuliqi si: “Fundi i marrëzisë” (1995), “Gjithë fajet i ka paraja”, “Zeqo Pilafi” (1996), “Dashuri me krisma”, “Muço” (1997); “Borxhliu”, “Zafiri” (1999); “Një baba tepër”, “Lluka-babai”, etj. etj.

Që nga viti 1970 e deri në vitin 2009 ka mbi 180 role, nga të cilat 19 telekomedi me artistët Koço Devole, Leka Bungo, Arian Çuliqi etj. Në mendjen e spektatorit mbeten si një togfjalësh batutat “Të zuri buçko të zuri”, “Aoo Ushnja”, “Dridhe belin dridhe”, “Yp Xhixhi” etj. Aktualisht vijon të punoi në Qendrën Kulturore të Beratit.

Ceke, të emocionojnë intervistat, apo i ke si buka me djathe?

A po ç’ini ju gazetarët ore! Ku ta gjeni pa, në mes ta muhabetit dhe cëëëk të fusni pyetjen, të kapni pa mendje. Më emocionojnë të them të drejtën, sidomos kur kam diçka që dua ta them por nuk e them dot. Ua kam marr dorën po ama jo si buka me djathë de.

A e di Cekja famën e tij?

Për një aktor humori, të dijë se sa vlerë ka në karrierën e tij, kjo duket që në përshëndetjet e njerëzve, batutat që hedhin. Në Maqedoni, kur isha para disa viteve më bëri përshtypje fakti që atje më njihnin dhe më donin. Në Strugë pritja ishte e rrallë. Lajmi “Ka ardhur humoristi prej Shqipnie” u përhap aq shpejt sa që tek klubi ku qëndroja më rrethoi një grumbull shumë i madh njerëzish që më detyroi që të dilja në një si shesh dhe të luaja diçka nga repertori im.

Dini ta krijoni shpejt skenën, përshtateni, improvizoni?

Natyrisht, aktori humorist është më praktik, më jetësor, më i pranueshëm, megjithëse humori është një gjini e vështirë. Dramën e bënë gati çdo njeri, e bënë gjithkush veten por humorin nuk e bënë çdo person.

Ceke, a ka të dhëna për tu bërë humorist gjithkush që bënë shaka me njerëzit?

Njerëzit që bëjnë humor aty për aty komunikojnë vetëm me një rreth të ngushtë njerëzish si miq e shokë por nuk nxjerrin dot gjë në skenë. Është gjë tjetër që të bësh humor në skenë.

Po kokën pse e qethni zero? Hynë edhe kjo në rol apo për snobizëm? U duket vetja modern?

Koka qethet për disa arsye: Për ti rezistuar mungesës së ujit. Në Berat ka vite që flasin për një projekt të KFV-s gjermane që Berati të ketë uji 24 orë por nuk ka gjë, ka vetëm llafe. Sa të zëmë ndonjë palavi unë më mirë e qeth kokën zero. Çuditem me disa që e mbajnë flokun lidhur bisht si femrat. Nuk e di si bëjnë sepse nuk kanë ujë të lajnë fytyrën. Nejse punë e tyre. E dyta; kur qeth kokën time më duket sikur qeth partitë politike e ato do zoti si fara e hidhësit apo si ajo ferra që kur i këput kokën çojnë nga dy a tre bimëza. Kot thonë se do bashkohen të majta a ç’thua. E kanë biznes e nuk bashkohen. E treta ndihem më i lirshëm. E katërta për arsye roli. E nisa që tek roli i Xhixhit, tek roli i doktor Zeqo Pilafit dhe vura re që koka e qethur më shkonte me karakteret. Ehuu, sa ka zanati...

Ceke, sa të paguajnë për një rol, apo është sekret?

Jo mo nuk është shumë sekret sepse ca gjëra dihen. Ja të marrësh 25 000 lekë për një telekomedi një orë e 20 minuta ja vlen?! Thuaje ti, vlerësoje. Po hajt ca nga Shteti e ca nga Meti e dalim. Telekomedia kërkon mbi një muaji punë në xhirime me shumë sakrifica.

Nuk gjeni sponsor o Ceke për filmat që bëni?

Sponsorët nuk zihen kollaj, janë si ngjalat. Duanë gjethe fiku ti kapësh se të shkasin. Me një fjalë të jesh politikanë i kap që të japin për fushata se për libra e komedira. Mahzalla more. Ata në më të shumtën sponsorizojnë politikanët se atje e nxjerrin atë që japin me tendera. Cekja me shokë bëjnë humor e jo tendera. Por mos ta mohojmë se ka edhe dashamirës por pak gjen sponsorë në këto punë.

Ju vazhdoni të qëndroni në Berat. Pse nuk bëni si shumë të tjerë; ikni prej Beratit, në Tiranë! Apo është pamundësia financiare për të realizuar shpërnguljen?

Këtë pyetje ma bëjnë shumë dhe u them se nuk largohem nga Berati, sepse e ndjej veten shumë mirë këtu, mes shokësh dhe miqsh. Problemet e artit i zgjidh që këtej. Tani kam krijuar njohje, lidhje. Kam edhe ca miq të mirë që janë Vodafoni, AMC-ja ose Igëlli, që më sjellin vërtet më afër me ata që kam lidhje. Nga pak rrogë tek kultura e nga pak lekë tek privati. Pikë pikë mbushet pagurja se shishe nuk duamë ne. Kënaqemi me pak.

Jeni i përshtatshëm për komik teatri apo vetëm për estradë?

Nuk është fjala për specifikën e komikut, por teatri ka përgatitjet e gjata, gjë që e kushtëzon shumë një aktor estrade. Ndërkohë unë përgatitem shpejt për një koncert diku brenda vendit, jashtë etj.

Telekomeditë, ashtu si edhe Roland Trebicka i kini fort për zemër, megjithëse të dy ini të zhanrit komik, “Jovan Bregu” është aktor teatri ndërsa ju aktor estrade. Pse nuk luani bashkë? Mos ndoshta ekzistojnë klane apo jini të dy gjela dhe nuk qëndroni dot në një qymez?

Jo more se nuk bëhet fjalë as për klane e as për gjela. Fakti që unë dhe Rolandi nuk luajmë bashkë nuk varet nga ne por nga regjisorët. Zakonisht unë luaj me realizimet e Arian Culiqit që është edhe skenarist, ndërsa regjisori i Trebickës në rastin që thoni ju është Pali Kuke.

Ju jini vetëm interpretues i rolit apo edhe krijues?

Krijimtaria ime nuk është edhe aq në letra se sa në skenë. P.sh vetëm shprehja “Yp Xhixhi” që është kthyer në batutë nuk ka qenë në skenar.

D.m.th. improvizoni në role?...

Nëqoftëse aktori humorist nuk improvizon bie në stampa, në klishe, ngurtësohet.

Cili është mendimi juaj për jetën artistike në Berat?

Berati është qytet me njerëz artdashës por ka një fatkeqësi tjetër; ikjen masive të qytetarëve dhe artistëve. Kjo ka edhe arsyen e vet sepse edhe jeta artistike është e vaktë.

Ju do ta linit skenën nga varfëria?

Baaah! Ç’është ajo fjalë?! Po rri dot peshku pa ujë ore. Të paktën uji pa le sa ushqim.

Kush dominon në varfërinë kulturore institucionale mungesa e fondeve apo mungesa e dëshirës për të zhvilluar artin?

Që të dyja, po më shumë e dyta.

Krahasuar me fusha të tjera të jetës, mendon Cekja se edhe humori kalon krizë, apo kriza e fushave të tjera shënon kulmin e humorit?
Arti në tërësi është në krizë. Për humorin lënda e parë është pa hesap, por duhet fabrika që ta përpunojë dhe ana financiare. Si puna e atyre domateve që ka prodhim por nuk bëhet salcë se nuk ka fabrika sepse edhe tregu mungon. Humori është si gjysmë të gatshmet që përgatitet në çast. Në një vend të varfër ka humor sepse varfëria pjell çdo gjë e humori ekuilibron gjërat.

Sa role ke realizuar dhe cilin nga rolet pëlqen vet më tepër?

Afërsisht mbi 170 role që nga viti 1970. Kam role në telekomedi me Koço Devolen, Leka Bungon, Arian Culiqin etj. Nuk jam në gjendje të dallojë se cilin dua më tepër ashtu si ai prindi me shumë fëmijë që nuk ndan dot. Po kur një togfjalësh mbetet në mendjen e spektatorit si batutë, kjo do të thotë se roli është i arritur. Unë nuk po përmend role por batuta si “Të zuri o buçko të zuri”, “Aooo Ushnja”, “Yp Xhixhi”, “Dridhe belin dridheee” etj.

Thonë se futeni në rol pas gotës së rakisë. Është e vërtet se pa atë mikeshë nuk do të ishit ky virtuoz që jeni?

Skena nuk ngatërrohet me jetën. Vërtet që po të pi pak bëhem i këndshëm por në rol nuk hyj kurrë i dehur. Njerëzit nuk mund të më shohin veçse me syrin e skenës dhe të ekranit. Presin nga unë që gjithçka që nxjerr nga goja ti bëjë për të qeshur. Ata nuk duhet të shohin tek unë një Ceke tjetër. Jo se ju gazetarët jini të çuditshëm. Kur bëra një aksident në fshatin Poshnje të Beratit, shtypa një person dhe qëndrova në vend. Gazetarët erdhën më para se policia dhe unë nga mimika e fytyrës pas asaj që kishte ndodhur u isha dukur se po qeshja. Ja kështu më thanë.

E ka dashur puna, apo e ka shtytur diçka tjetër Ceken që të luaj rolet e borxhëlinjëve, matrapazëve?

Artisti duhet të jet i të gjithave dhe i besueshëm, duhet të ngacmojë jetën e përditshme. Ai duhet të kap tipiken dhe ta kthej në groteske se ndryshe nuk do të ket jetëgjatësi. Meritë është që krijimtaria të jet e qëndrueshme, të mos jetë limonadë.

Mendon Cekja se nuk u duhet politika artistëve?

Politika jo por politikanët u duhen shumë se janë figura shumë të mira dhe shumë interesante për publikun që kur i shikon në realitet i mer seriozisht dhe kur i shikon nëpërmjet artistëve gajaset me ta.

Po ju pse nuk kini luajtur role politikanësh?

Se do ta pësoja si Koço Devole...

Politikanët shqiptar i gjejnë batutat më shpejt, po ju Ceke mund të mësoni nga ata si artist?

Po vazhduan kështu do të na falimentojnë. Mjafton që të shikosh një seancë parlamentare dhe bindesh se janë humoristë më të mirë, bile edhe skenarist?...

Ceke, ju kini bashkëpunuar shumë me Koço Devolen. Duket se kishte gjetur tenxherja kapakun. Tashmë që erdhi nga amerika kini plane?

Me Kocon kam bashkëpunuar që herët dhe ja vlen të punosh me të. Që erdhi e di dhe isha i bindur se do të vinte për arsye se nuk rri dot rosaku pa pellgaçe.

Cila është partnerja juaj më e kombinuara?

Është interesant edhe aktore femra, bile është e domosdoshme që të jenë në skenarë. Pranvera Veizi ka qenë më e preferuara, Mariana Kondi po ashtu. Kam punuar me aktoren fierake Hajrie Rondo me disa komedi e cila u bë e famshme tek filmi “Përrallë nga e Kaluara” me regjisor Dhimitër Anagnostin.

A kini ndonjë idhull nga artistët e huaj apo model?

Ben Hill është një nga ata. Megjithatë çdo artist ka bukurinë dhe veçantinë e vet. Është si puna e një panairi lulesh ku secila ka aromën dhe bukurinë e vet.

E dini se ngjani me aktorin francez Lui de Fine’ dhe a keni provuar që të luani koprracin e Molierit, më duket se ju shkon fikës fare?

Po ç’paske qenë more ti Zylyftar më paske qepur me sy. E di se mund ta luaj shumë mirë koprracin po nuk më është dhënë mundësia në këta teatrot tanë magazina karrigesh.

Do të luani deri sa të jeni shumë i plakur, pra deri kur do të ini aktor aktiv?

Sa të më punoj do ta luaj…d.m.th. deri sa të flas dhe të mos lëviz dot. Po edhe po qe se do të rregullojë dhëmbët, do mbaj një palë dhembë rezervë për të rregulluar rolet me dhëmbë çapraçik.






Ceke roli e dëmton pamjen apo pamja rolin?

Humori është dhunti dhe nuk e dëmton pamja por ajo i jep kripën dhe piperin. Aktori është elastik.

Beson aktori i humorit në rolin edukativ të humorit?

Ajo që nuk mund të thuhet seriozisht mund të thuhet me të qeshur. Qëllimi i humorit është që edhe të shpotisë edhe të sensibilizoi. Po ndjeshmëria varet nga natyra e njerëzve dhe e shtetit.

Do të luaj ndonjëherë Cekja drama?

Unë luaj po njerëzit nuk do të më besojnë. Ata do të nisin prapë të qeshin. Unë rashë vërtet nga motori ata kujtuan se bëja humor sepse është krijuar psikoza se Cekja na bënë vetëm për të qeshur.




Hermesnews©AllRightsReserved
Çdo riprodhim i paautorizuar ndëshkohet sipas ligjeve në fuqi.

Dërgo me email | Stampo artikullin | Artikulli është lexuar 3132 here