9/28/2009 9:48:37 AM

Në kërkim të opinionit publik

Opinionit publik nuk i është kushtuar vëmendje për tu kultivuar dhe për ta bërë atë sa më qytetar.

Nga Isidor Koti
28 Shtator 2009

TIRANE - Me të drejtë opinioni publik shqiptar pretendon vazhdimisht të gjejë të shprehur vetveten të shprehur në çdo kohë, qoftë edhe në këtë fazë të adoleshencës së vonuar të demokracisë në vend.

Pavarësisht origjinës, mentalitetit e psikoformimit, artikulimi i vullnetit qytetar përbën thelbin e lirisë dhe të klimës sociale. Këtë periudhë po gjendem përballë një fluksi të gjerë mendimesh e debatesh në programin tim radioteleviziv në kryeqytet, duke trajtuar çështje të rëndësishme publike dhe më ka befasuar tej mase çiltërsia e qytetarëve të thjesht.

Isidor Koti/ Radiostinët, Drejtor
isidorkoti@hotmail.com
18 Shtator 2009


Ata janë edhe një lloj kundërpërgjigje jo vetëm ndaj halleve të ditës, por edhe ndaj opinionbërësve rutinorë. Këta të fundit në jo pak raste e kanë monopolizuar mendimin nëpër ekranet e televizioneve, duke dalë shpesh edhe kundër pushtetit ekzekutiv të shoqërisë.

Duhet kujtuar po ashtu nga pikëpamja politike se opinioni publik, si fuqi dhe si formë e prurjes së vendimeve në shoqëritë bashkëkohore, për herë të parë është përdorur në polisin grek dhe kishte kuptimin e shprehjes së lirë të qytetarëve. Ndërsa në vendin tonë kjo u shpreh shekuj më vonë, pikërisht në fund të shekullit të 20-të.







Ndonëse jemi shfaqur të brishtë gjatë sistemit të ri, në shoqërinë tonë ende nuk po funksionon kontrolli, kritika dhe nxitja e opinionit publik. Publik në radhë të parë do të thotë ekzistenca e mundësisë së pjesëmarrjes në formimin e një qëndrimi e jo informimi i tij pas dyerve të mbyllura.

Kjo ka sjellë edhe mungesën e konkurencës së ideve që burojnë nga të gjitha fushat e shoqërisë, në familje dhe në shkollë, në shoqata, ndërmarrje, kompani etj. Konfrontimi ideor i qyetarëve do të stimulonte diskutimin e hapur, duke lejuar dhe nxitur pyetjet këmbëngulëse: Pse dhe si? Madje do ta formonte atë edhe në qëndrime, në thellimin e kulturës dhe vendmimarrjes.

Ka disa hapësira mediatike që i kushtojnë rëndësi këtij opinioni, por kjo mbetetet shumë spontane dhe e pavlerësuar siç duhet, sepse në pjesën më të madhe të kohës dominojnë figurat politike. Nuk do dëshironim të mbetej çështja e opinionit publik në nënkuptimin e vetëm mundësisë të pasjes së mendimit personal, por ai shërben edhe si bazë për pjesëmarrje aktive në çështjet publike.

Një tjetër problem serioz është fakti që këtij opinioni publik nuk i është kushtuar vëmendje për tu kultivuar dhe për ta bërë atë sa më qytetar. Pikësëpari, përveç artikulimit të mendimit civil, duhet mësuar edhe kultura e munguar e të dëgjuarit.

Në këtë pikë, e drejta e formimit dhe e shprehjes së lirë të mendimit dhe të të dëgjuarit të mendimit të tjetrit është e lidhur ngushtë edhe me misionin e medias,e cila është treguar shumë pak e hapur dhe sporadike ndaj krijimit të një “aeropagu” publik, i cili do të mblidhte mendimet, do t’i koncentronte e do t’i jetësonte ato përmes politikave të të zgjedhurve në pushtetin politik.

Sot opinioni publik mund të ishte edhe më i fuqishëm, por mjedisi politik e ka përvetësuar zërin e tij, duke përdorur mekanizma paralizues dhe nga debati i hapur brenda medias e ka zhvendosur atë në tavolinat e kafeneve. Pushteti i këtij opinioni është shprehur vetëm një herë në katër vjet përmes votes, ndërsa gjatë pjesës tjetër të kohës është folur me përshtypjeve dhe ndjeshmëri interesash të ngushta.

Në mjedise jo vetëm mediatike, por edhe në shkolla, ambiente pune, kulturore etj, ky opinion mund ta përdorë fuqinë e tij, duke këmbëngulur me qytetari dhe forcën e argumentit për tu zbatuar në vendimet që merren çdo ditë ndaj tij.

Është për të ardhur keq që një format më të padukshme të censurës së kamufluar të demokracisë shqiptare mbetet mungesa e shprehjes së këtij opinioni, i cili po diktohet dhe po orientohet në klane dhe jo në interesat konkrete që i përkasin atij.

Kjo situatë ka ardhur deri në atë farë feje, saqë qytetarët nuk i besojnë më edhe ngritjes së zërit të tyre. Ky ngurrim përbën edhe melodramën më të spikatur të demokracisë sonë, e cila është pozicionuar drejt kaheve dhe jo drejt qëllimit.



Hermesnews©AllRightsReserved
Çdo riprodhim i paautorizuar ndëshkohet sipas ligjeve në fuqi.

Dërgo me email | Stampo artikullin | Artikulli është lexuar 597 here