9/16/2009 10:58:24 AM

Saimir Pirgu, miqësia ime me Pavarotin

EKSKLUZIVA/ Ne një interviste për HermesNews tenori i famshëm, Saimir Pirgu flet për miqësinë me Pavarotin, karrierën e tij artistike dhe projektet e ardhshme: 'Njoh shumë njerëz të famshëm. Pavarotti, Domingo, Woody Alen, Richard Jones, Natalie Dessay e tanti altri .... me disa kam krijuar thjesht miqësi pune, por me disa të tjerë.. siç është Dessay e Domingo jemi dhe miq shume te mire. Por mua zemra me ka mbetur me miqësinë e madhe qe fatkeqësisht nuk është me Luciano Pavarotti...

Nga Doriana Metollari
drejtor@hermesnews.org
16 Shtator 2009

VERONA (ITALI) - Saimir Pirgu është një nder yjet e reja te artit botëror. I lindur me 1981 ne Elbasan, ai filloi shume herët te studioje muzike. U diplomua për violine ne liceun artistik te qytetit te tij dhe me pas për kanto ne Konservatorin e Bolzano-s, nen udhëheqjen e maestros Vito Brunetti. Ne vitin 2001 ai kthen vëmendjen e kritikes me titullin “Këngëtari me i mire” gjate konkursit “Umberto Sacchetti” ne Bologna dhe menjëherë me pas fiton Konkursin Concorso “Enrico Caruso” ne Milano dhe konkursin “Tito Schipa” Lecce.

Prej këtu fillon karriera e tij brilante qe e ndjek dhe sot.. Ka njohur majat e artit botëror, artistet me te famshem dhe skenat me te mëdha ne Itali, Vjene, New York etj etj. Por i gjithë ky sukses nuk e ka shkëputur dot nga familja dhe vendlindja e tij.

Nga kjo e fundit Saimiri ende nuk ka marre asnjë çmim, megjithë vlerat e merituara që i njohu bota. Megjithatë, dita e tij është tepër e ngarkuar për t’u ndalur shume ne këtë pike. Ai është ende i ri dhe ka përpara një publik qe e pret me duartrokitje..








Jeni nderuar me disa çmime ndërkombëtare... Ju kanë munguar ato kombëtare?

Çmim kombëtar nuk kam marrë akoma por shpresoj që dikur ne pleqëri të më japin ndonjë (qesh). Përsa i përket atyre ndërkombëtare, janë pjese e jetës time artistike, sidomos dy të parët ‘Caruso’ dhe ‘Tito Schipa’ kam kujtime shume te bukura, sepse sapo kisha dale nga bankat e shkollës dhe te fitoje 2 çmime internacionale ne moshën 22 vjeçare ne radhe te pare do te thoshte ndryshim i jetës tende te përditshme plus dhe te asaj ekonomike. Mjaftonte një çmim dhe për mua donte te thoshte një vit pa mendime, imagjinoni dy.

Dhe sot jeni ne majat e suksesit. Çfarë ka ndryshuar tek ju?

Asgjë! Kjo është përgjigja qe te gjithë thonë dhe unë kështu do te përgjigjesha, por nuk është e vërtetë. Suksesi te ndryshon, si njeri mbase jo, por largohesh nga shoqëria jote, miqtë dhe ajo qe me vret me shume është familja. Ndonëse unë jam shume i lidhur me ta dhe familja vjen shpesh e me ndjek, por sidoqoftë, ndihem nga ndonjëherë si i huaj kur rikthehem ne Tirane apo dhe ne shtëpinë time ne Verona (Itali).

Atëherë a mund te na e përshkruani pak ‘normalitetin’ e ditës suaj..

Varet, ne ndonjë teatër me provat e mëngjesit, ose ne ndonjë aeroport duke lëvizur nga një shtet ne tjetrin. Por normalisht, jam pak gjumash e ka raste qe ne orën 10 te mëngjesit jam akoma ne shtrat, sigurisht në mungesë të provave. Pasja vijimi i ditës nuk varet nga unë por nga gjerat qe kam për të bërë.

Ku do te donit te jetonit?

Un jetoj tashme prej vitesh ne Itali Verona, ndonëse është një zone jo shume zemërgjerë me emigrantet unë e pëlqej shume Veronën dhe sigurish Italinë. Nuk di kjo është një dëshirë e momentit por te them te vërtetën sa here qe iki nga Tirana një mendje me thotë te rikthehem
atje.

Cili publik ju ka pritur me mire?

Ai Vjenez për mua mbetet publiku i pare. Gjithashtu dhe Gjermania, Zvicera, Britania, publiku kanë shume kulture dhe njerëzit janë shume artdashës e te ngrohte ne duartrokitje.

Cila është e veçanta e punës suaj?

Veçantia qëndron ne faktin qe ne artistet argëtojmë ne një fare mënyre publikun, sa me të përgatitur e me të mirë jemi ne, aq me te kënaqur janë publiku. Kjo krijon një lloj interesi reciprok dhe i jep punës tone shumëllojshmëri dhe sidomos kënaqësi te madhe.

Sa ore ne dite punoni?

Varet nga programi i teatrit ku ndodhem, ka raste 8 ore ka raste, vetëm shfaqja ne darke, e ka raste qe me udhëtimet dita e punës nuk ka te sosur.

Gjeni kohe për të kultivuar hobite tuaja?

Kinematografia, kur kam kohe te lire e mundësi me pëlqen te luaj Tenis e te shkoj ne pishine.

Nëse nuk do te ishit bere tenor, cfarë do te ishit sot?

Te them te vërteten nuk e di, por jam i sigurt se me muzikë do te isha marre, mbase dirigjent ose diçka tjetër me siguri. Por jam shume i kënaqur për zanatin qe kam.

A keni patur momente te vështira ne skene? Nëse po, a mund te me thoni ku dhe si?

Një rast i veçantë ka qene ne Teatrin e Santa Cecilias ne Rome gjate një shfaqjeje, pa e kuptuar, me hipën një temperature shume e larte qe nuk me lejonte te këndoja, nuk dija si te veproja nuk këndoja e as kisha mundësi te lëvizja, m’u desh te ndalesha e ti kërkoja publikut falje për ndalesën. Mbasi mjeku i teatrit me dha qetësues, unë vendosa te vazhdoj shfaqjen. Sigurisht publiku e mikpriti këtë ide dhe me shpërbleu me një duartrokitje enkas kur hyra përsëri ne skene. Shfaqja shkoi shume mire, por besoj se për koleget e mi ne skene nuk ka qene e lehte për te recituar me një kolege te sëmur ne krah.

Ju ka rene rasti te takoni njerëz te famshëm.. çfarë raporti keni krijuar me to..

Po, Pavarotti, Domingo, Woody Alen, Richard Jones, Natalie Dessay e tanti altri .... me disa kam krijuar thjesht miqësi pune, por me disa te tjerë.. siç është Dessay e Domingo jemi dhe miq shume te mire. Por mua zemra me ka mbetur me miqësinë e madhe qe fatkeqësisht nuk është me Luciano Pavarotti...

A keni idhuj..?

Pavarotti për mua mbetet idhull. Ishte me te vërtet me i madhi i kohërave, por për vete faktin qe e kam njohur personalisht. Rolet kryesore qe unë këndoj momentalisht i kam përgatitur me te si Traviata, Elisir, Rigoletto. E kisha krah dhe nuk ngurronte kurre te ndihmonte me te rinjtë apo kushdo qe i kërkonte një këshille.

Dua t’i rikthehem pyetjes se pare.. Përmendet disa çmimet ndërkombëtare dhe asnjë çmim nga vendi juaj.. A ka hapësirë sot për talentet ne Shqipëri?

Për talente operistike besoj se po. Shqipëria ndodhet ne një pozicion shume te mire ne mesdhe dhe dihet historikisht talentet e zërat me te bukur janë ne mesdhe. Po une mendoj se ne Shqipëri ka zëra te shkëlqyer, vetëm se mundësitë janë shume te pakta ne Shqipëri për një te ri qe do te marri rrugën e artit operistik, por sidoqofte sot bota është shume e vogël dhe unë mendoj qe talenti i vërtet e gjen rrugën e tij.

Cilat janë planet e se ardhmes?

Jam ne Bern për një film Opera me tvArte e shume televizione europiane, për një mega projekt Boheme Live. Një operacion qe nuk është bere ndonjëherë. Premiera Live ne tv e europes do te jete ne date 29 Shtator. Shpresoj qe dikush ta transmetoj ne Shqipëri këtë eveniment, Pastaj ne 8-11 Tetor kam operan Travita ne Maggio musicale Firenze dhe ne nëntor do te jem ne Metropolitan Opera ne New York per Gianni Schicchi.




Hermesnews©AllRightsReserved
Çdo riprodhim i paautorizuar ndëshkohet sipas ligjeve në fuqi.

Dërgo me email | Stampo artikullin | Artikulli është lexuar 571 here