9/9/2009 6:57:41 PM

Frederik Ndoci: 'Kam pasur fatin të mos u këndoja komunistëve'

Intervista/ 'Shumë 'këngëtarë’ bien në vorbullën e komercializmit. Për hir të një suksesi bëjnë muzikë e cila dëmton një brez të tërë.'

Isidor Koti/Radiostinet
isidorkoti@hotmail.com
9 Shtator 2009

TIRANË - Me humor tipik shkodran, vjen dhe ikën nga studio duke kënduar. Me buonsens të jashtëzakonshëm, i sjellshëm dhe efektiv në çdo përgjigje. A thua se ke një amerikan përpara?! Nuk duhet të guxosh t’ia thuash këtë përcaktim, se “të hidhet në fyt”. Është një prej atyre shqiptarëve që ka jetuar me vite të tëra jashtë Shqipërisë, i njohur për këngët dhe rolet e tij në disa filma të viteve 80’-të. Sa herë është shfaqur në skenë ka fituar çmime. Pak e saktë edhe në përgjigjet e kësaj interviste dhënë para disa kohësh në studiot e radio “Stinët” përballë gazetarit Isidor Koti.

Ka shumë epitete për ju, do prezantoheni si këngëtar apo si aktor?

Profesioni im nuk është këngëtar, kam përfunduar për aktrim. Por më morën një ditë të bukur këngëtarët dhe më thane “eja këndo një këngë”.

Me çfarë po merreni aktualisht?

Po përgatis daljen në treg të CD-së në shqip. Bota ka CD-të e mia në shumë gjuhë, prandaj vendosa që edhe në vendin tim shqiptarët të dëgjojnë këngët e mia të vjetra dhe të reja në gjuhën amtare.

Është e vërtetë që zëri juaj është ndër 50 zërat më të mirë glob?

Është e vërtetë. Dikujt i rrëshqiti dora pa dashje dhe më futi ndër emrat si Andrea Bocelli. Gjithashtu në një kompenticion që bëhet në USA nga të gjitha zhanret e muzikës, shanset ishin një në njëmilionë e gjysmë, por kënga ime u rendit e treta në botë, pas Enrique Iglesias.

Që në fëmijëri keni shkëlqyer, keni marrë çmime të para, të dyta dhe të treta…

Të tretat i kanë vënë gabimisht. Fëmijëria është një botë që askush nuk mund ta harrojë. Ishim në monizëm dhe nuk merrnim vesh asgjë se çfarë bëhej. Kam pasur fati mos u këndoja komunistëve, ka qenë vetëm një këngë që ua kushtoja pionerëve.

Për arsye politike jeni eleminuar njëherë në një konkurs në Tiranë…

Atëherë në Shkodër ka qenë një minoritet që quhej katolik dhe ne vinim nga ky komunitet. Kultura jonë nuk përshtatej me këtë sistem. Madje disa nga paraardhësit e mi janë varur e janë pushkatuar.

Çfarë keni bërë pas viteve 90”-të?

Destinacioni i parë ka qenë Jugosllavia, e më pas shkova në Itali, duke realizuar aty edhe CD-në e parë. Emigrantët shqiptarë e ndienin veten krenarë që një artist shqiptar ishte integruar në Itali. Më pas erdhi albumi i dytë. Më tej u largova në Amerikë, sepse bëra një “gabim politik”, thashë që jam shqiptar, sepse nuk konceptonin që në Shqipëri kishte artistë.

Çfarë i mungon muzikësh shqiptare?

Artit së pari i duhet liria. Arti ka nevojë për liri. Brezi i ri po përballet me artistë pa edukatë. Ndonjëherë duhet censura për hir të së ardhmes. Këngët e 15 viteve të fundit lënë shumë për të dëshiruar. Shumë 'këngëtarë’ bien në vorbullën e komercializmit. Për hir të një suksesi bëjnë muzikë e cila dëmton një brez të tërë. Në Amerikë për shembul askush nuk del në skenë për u kontrolluar.

Do ju vinte keq po të mësonit që më shumë dëgjohen këngët komerciale sesa këngët e Frederik Ndocit?

Absolutisht nuk më vjen keq. Më vjen keq që këta fëmijë që po rriten sot do ju japin të njëjtën edukatë fëmijëve të tyre.

Ju keni kontakt me shumë emigrantë. Çfarë flitet për ata në opinionin botëror dhe si jeni ndjerë?

Kjo më ka bërë që të studioj një lloj shkence që quhet pellazgologji. Është shumë e rëndë kur në botë të pyesin nga je. Iu përgjigjesh “Albania” dhe më pas ata pyesin: “ku ndodhet”?!

E pëlqeni politikën?

I dua shumë ata që merren me politikë. Është një biznes i mirë që sjell shumë të ardhura, por kam qenë shumë i zhgënjyer sepse jam shkodran dhe kam lindur demokrat në gen. Gjithësesi janë bërë disa gjëra pozitive dhe shpresoj të kemi të tjera zhvillime vitet e ardhshme.




Hermesnews©AllRightsReserved
Çdo riprodhim i paautorizuar ndëshkohet sipas ligjeve në fuqi.

Dërgo me email | Stampo artikullin | Artikulli është lexuar 647 here