8/22/2009 10:37:33 AM

30 herë...Klodiana

INTERVISTA/ Klodiana Shala, garon vetëm për Shqipërinë. 'Kur mendoj me qetësi e them me bindje që nuk jam penduar asnjëherë që i kam refuzuar këto oferta'

Nga Alborent Rama
22 Gusht 2009

Hermesnews-Radiosport - Klodiana Shala, sportistja më përfaqsuese e atletikës shqiptare në dy dekadat e fundit. Me elegancën dhe bukurinë e një modeleje, biondja 30 vjeçare ka qenë dhe është, atletja që duhet mundur në atletikën shqiptare. Me gjithë ofertat e marra, ajo ka dashur të mbetet gjithmonë nën flamurin kuqezi. Sot ajo mbush 30 vite të një jete që i ka dhuruar plot suksese dhe arritje.

Kur nisi karriera juaj në sportin e atletikës dhe kush ndikoi më shumë qe të merrnit këtë drejtim?

Karriera ime nisi relativisht vonë në moshën 14 vjecare kur isha ne shkollën 8 vjeçare Skënder Caci. Mësuesja ime e edukimit fizik më pa një ditë kur mes disa shoqeve po bënim një sfidë vështirësie në paralele dhe unë i rashë në sy. Menjëherë më tha të përgatitesha garat e kampionatit të shkollave kur unë konkurova në 600 m dhe dola e para. Kështu nisi rruga ime e gjatë dhe e mundimshme drejt sportit.

Klodi mund të na i përshkruani pak emocionet e garës së parë tuajën në atletikë?

Ishin emocione të papërshkrueshme, në qershor të 1994 në kampionatin ballkanik I të rriturave në Greqi si më e vogla e ekipit tone përsa I përket moshës. Të imagjinosh vullnetin dhe këmbnguljjen që pata për ta vazhduar këtë sport. Në fillim babai im nuk ishte dakort për këtë drejtim timin në jetë. Për dy muaj ikja së bashku me mamanë në stërvitje duke bërë sikur vizitonim tezen time dhe kur babai pa emrin tim si kampione u ndje krenar për arritjen time. Që atëherë më ndjek në cdo garë timen.







Si ndiheni para një gare?

Në fillim kam patur shumë emocione sa edhe në disa raste edhe bllokohesha por me kalimin e viteve fillova ti kontrolloj. Eksperienca bën të vetën dhe fillimi i garës është gjithmonë i rëndësishëm. Duhet të jesh në kontroll të situatës.

Si pak sportistë keni marrë pjesë në tre olimpiada si pak të tjerë. Në Athinë 2004 ishit flamurmbajtësja e ekipit tonë?

Ndjej një krenari të vërtetë që isha në atë pozicion. Ishin emocione të paharrueshme, sytë e të gjithëvë që të shikojne në një stadium plot e përplot dhe gjithë Shqipëria që shikonte nga unë. Një nga ato gjëra në jetë që nuk harrohet asnjëhërë.

Keni menduar ndonjëherë të largoheni nga Shqipëria për të lënë pas gjithë këto probleme që ka të zhvillosh sport këtu tek ne?

Ka qenë fat për mua që kam patur një gjëndje të mirë ekonomike dhe një familje që më ka mbështetur gjithmonë. Ofertat nuk më kane munguar asnjëherë në. Në vitin 2004 ishte skuadra greke që më bëri një ofertë të mirë megjithëse nuk pranova. Tjetër ofertë ishte nga Qipro në 2005 pata një tundim të madh kur më ofruan plot 80 mije euro për të garuar nën flamurin qipriot por vendosa të vazhdoj të mbroj ngjyrat kuqezi.

Jeni penduar që I keni refuzuar këto oferta për shkak të vështirsive që ka sporti shqiptar?

Nganjëherë më vjen në mëndje që mos kam gabuar që i kam refuzuar. Kjo më ndodh kur gjërat sidomos nuk shkojnë mirë këtu pra me pak fjalë problemet e zakonshme shqiptare. Por kur mendoj me qetësi e them me bindje që nuk jam penduar asnjëherë që I kam refuzuar këto oferta.




Hermesnews©AllRightsReserved
Çdo riprodhim i paautorizuar ndëshkohet sipas ligjeve në fuqi.

Dërgo me email | Stampo artikullin | Artikulli është lexuar 899 here