Video

Nga L. Palavj
2 Korrik 2009

Një rezultat pa rezultat. Një rezultat nul. Çdo gjë tani fillon nga e para. Panorama që po prezantohet në Shqipëri, është problematike dhe e vështirë. Zgjedhjet na mësuan se vendi është i ndarë në dy pjesë, çfarë në sistemin demokratik nuk ka me keq sesa një rezultat i tillë.

Kushdo të fitojë nuk mund të jetë fitues, pasi në vendimet që do të marrin nuk do të përfaqësojnë kurrë pjesën tjetër të popullatës dhe asnjëherë nuk do të thuhet “…ky ishte vullneti i mazhorancës”.

Në çdo rast Shqipëria do të jetë e bllokuar. Mendoni se çfarë mund të ndodhë kur do të lindë nevoja e aprovimit të reformave të rëndësishme, ose vepra të nevojshme për modernizimin e vendit. Shqipëria sot është një vend ‘i murosur’ ne demokracinë e saj. Cila do te jete rrugëdalja nga një situate e tille?

Para se t’i jap një përgjigje kësaj nevoje delikate dhe të rëndësishme, do te doja ta mbështesja idenë time me ndonjë prej shembujve ndërkombëtare. Një vend si Italia. Te gjithë do ta kujtojnë qeverinë Prodi, disa vite me pare. Politikisht ishte, si Shqipëria sot. Një vend qe funksiononte me një vote ne favor te një prej senatoreve te përjetshëm.

Në sistemin italian, bëjnë pjesë në Senat personalitete që janë dalluar për veprat e tyre të merituara në nivel ndërkombëtar, duke ilustruar atdheun për shumë vlera të larta në fusha te ndryshme sociale, shkencore, artistike dhe letrare. Mazhoranca e qeverisë Prodi, ishte ne këmbë vetëm fale këtyre Senatorëve. Çdo votë ishte një tragjedi, meqë mungesa qe bënte një person, për motive nga më të ndryshme, vendoste për fatin e një ligji apo te një tjetri.

Deri një ditë kur një ‘snajper’ pas dy viteve, duke votuar kundër, i dha fund qeverisjes se tij. Italia ishte një vend peng, i një mazhorance që në fakt nuk ekzistonte. Dhe fundi i saj ishte i pafalshëm. Sot Shqipëria duhet të marrë mësim nga ky shëmbull. Dy liderët duhet të dalin mbi partitë e tyre dhe interesat legjitim politik që përfaqësojnë, për t’u takuar diku mbase ne mes te rrugës. Te formojnë një qeveri te koalicionit institucional.

Një qeveri e afte për të bërë reformat e duhura e për t’i çuar përpara projektet kombëtare më të rëndësishme, duke vene deri tani një marrëveshje te përbashkët, programe, objektiva dhe datën e zgjedhjeve të reja. Për te mirën e vendit. Rama e Berisha, kështu do t’i tregonin botës së mund të marrin vendime të rëndësishme për vendin e tyre. Mund t’i tregojnë kështu se janë ‘shtetarë’ dhe se e ardhmja e vendit shkon përtej interesave të partive.

Sigurisht që nuk do të jetë e lehte t’i binde, ‘njerëzit e vet’, por ‘Shqipëria këtë do’. Një garant institucional mbi te gjithë, për të respektuar rregullat; Presidenti i Republikës. Rrugët e tjera mund te jene vetëm zgjidhje te përkohshme, që sidoqoftë mund ta adresojnë vendin ne një rënie institucionale (prej se cilës tashme vuajnë vendet Perëndimore, për krizën ndërkombëtare) që deri tani në një mënyrë a në një tjetër eshte evituar.

Grindjet, vonesat kombëtare dhe ndërkombëtare, procesi i afrimit me Europën, mund të jenë fatale. Dhe gjithnjë e më shumë do të largohen “Ëndrrat që quhen Europë”. Lexo vesionin ne Italisht

Hermesnews©AllRightsReserved
Çdo riprodhim i paautorizuar ndëshkohet sipas ligjeve në fuqi.

Dërgo me email |

Stampo artikullin |

Artikulli është lexuar 395 here