12/2/2008 6:07:48 PM

Indiferentizëm ndaj javës së filmit spanjoll

E organizuar mjaft mirë nga Bashkëpunimi i Jashtëm Spanjoll, Ambasada e Spanjës në Shqipëri dhe nga Bashkia e Shkodrës, ky aktivitet kulturor mendohej se do të tërhiqte në masë vëmendjen e artëdashësve shkodranë të kinemasë.

Nga Arben Lagreta/ Shkodër
Vëzhgim

SHKODËR - Fundjava që shkoi, krahas kremtimit të festive tradicionale të 28 dhe 29 nëntorit shënoi edhe mbylljen e javës së parë të filmit spanjoll në Shqipëri, të quajtur ndryshe “Spanja në kalendoskop”.

E organizuar mjaft mirë nga Bashkëpunimi i Jashtëm Spanjoll, Ambasada e Spanjës në Shqipëri dhe nga Bashkia e Shkodrës, ky aktivitet kulturor mendohej se do të tërhiqte në masë vëmendjen e artëdashësve shkodranë të kinemasë. Kjo edhe për faktin se kinematografia spanjolle nuk njihet shumë në Shqipëri si pasojë edhe e mungesës, deri vonë, të marrëdhënieve të drejtpërdrejta diplomatike ndërshtetërore.

Jo më kot, edhe në ditën e çeljes së së kësaj jave ishin të pranishëm dhe përshëndetën edhe Ambasadori i Spanjës në Tiranë, Manuel Montobbio dhe Kryebashkiaku i Shkodrës Lorenc Luka.

Zgjedhja e Shkodrës si qyteti i parë në Shqipëri ku do të prezantohej hapja e kësaj jave nuk ishte rastësi.. Në këtë qytet është pikënisja, krahas të tjerash, e fotografisë nga të parët e familjes Marubi dhe nxënës të vëllezërve Lumiere në mesin e shekullit të 19-të. Po kështu, filmi i parë i kohës me një metrazh të shkurtër është shfaqur në kinemanë e qytetit të Shkodrës qysh në vitin 1911, vetëm 6 vjet pas shpikjes së filmit në Francë. Këtë e ka dëshmuar edhe bashkëshortja e Konsullit të Austro-Hungarisë, resident po në Shkodër.Fakte historike të cilat, diplomatët e sotëm perëndimorë nuk kanë se si të mos i dinë…

SHPËRFILLJA

Por i gjithë ky vlerësim do të haste në një shpërfillje të paimagjinueshme. Kështu, si ndjekës i rregullt i të gjithë filmave të kësaj jave, mund të pohoj pa e ekzagjeruar aspak se 98 për qind e telespektatorëve që frekuentuan vetëm platenë e kinema “Milenium” (galleria ishte thuajse bosh) të Shkodrës ishin studentë konviktorë të Universitetit të Shkodrës “Luigj Gurakuqi” si dhe nxënës të shkollës së mesme të gjuhëve të huaja “Shejnaze Juka” të po këtij qyteti.

Pjesa tjetër ishin vetëm ndonjë nëpunës i veçuar I Bashkisë së Shkodrës, 2-3 gazetarë dhe kameramanë si dhe Kryetari i Bashkisë së Shkodrës dhe Ambasadori i Spanjës në Shqipëri së bashku me përkthyesin (këta tre të fundit vetëm në ditën e parë të prezantimit).

Mungesa totale e artistëve, shkrimtarëve, intelektualëve si dhe e qytetarëve shkodranë në përgjithësi nuk ishte aspak e justifikueshme sepse edhe njoftimet për këtë aktivitet qenë afishuar disa ditë më parë me postera në pikat kryesore të qytetit nga ana e Bashkisë e cila njoftoi edhe në televizionet lokale edhe se hyrja në “Milenium” ishte e lirë.

Kësisoj, frekuentimi në fjalë i kinema “Milenium” të Shkodrës vetëm nga gjimnazistët dhe studentët jabanxhinj më kujtoi fëmijërinë dhe adoleshencën time kur në Shqipëri mbizotëronte kinezëria. Kështu, kur kinematë nuk realizonin dot xhiron dot xhiron e planifikuar, ky defiçit kompensohej deri diku nga dërgimi me detyrim në kinema i nxënësve të shkollave 8-vjeçare dhe të mesme kundrejt një çmimi 5 herë më të ulët të vlerës reale të biletës.

Duke iu rikthyer fenomenti aspak të këndshëm që u vërejt në ambientet komode të kinema “Milenium” të Shkodrës, vetvetiu lindin disa pyetje;
Ku ishin ata artistë, shkrimtarë, intelektualë dhe qytetarë shkodranë që abandonuan në kor javën e filmit spanjoll në Shkodër? Ç’farë do të humbisnin nëse do të kalonin 2 orë të mbrëmjes në kinema? Dhe, akoma më keq, ç’farë dreqin mund të humbisnin gjatë këtyre orëve të 4 mbrëmjeve kur dihet që prej mëse dy javësh, KESH ka rifilluar në Shkodër avazin e vjetër të kufizimit të furnizimit me energji elektrike, herë për arsye punimesh e herë për arsye defektesh??!

Gjithsesi, ky testim, jo i pari në llojin e tij, vlejti për të nxjerrë një konkluzion jo të panjohur përsa i takon mentalitetit të një pjese të konsiderueshme të artistëve, intelektualëve dhe “akademikëve” të Shkodrës, një pjesë jo e vogël e të cilëve nuk dihet se si i kanë marrë (apo ua kanë dhënë) titujt dhe gradat shkencore, sidomos duke nisur nga vitet ’90.

Ata e konceptojnë të qenit europian vetëm kur u refuzohet ndonjë vizë Shengen ose kur nuk ftohen në aktivitete shkencore dhe kulturore në Evropë. Aq e vërtetë është kjo, saqë, të paktën për në Shkodër mund të pohoj pa ndrojtje se në raste të tilla janë pikërisht këta “artistë” dhe “akademikë” që u shkojnë nga pas gazetarëve duke i kapur për xhakete për tu prononcuar në Media kundër këtyre “padrejtësive”.

Dhe, meqë jemi në këtë pikë, në të shumtën e rasteve faji ka qenë i tyre pasi ata nuk dinin të plotësonin as formularin në gjuhë të huaj të aplikimit për vizë (!!). Dhe, akoma më keq, ata as që e kishin lexuar vendimin e fundit të Bashkimit Europian për liberalizimin e vizave për kategori të caktuara, ku futen edhe ata, për të kuptuar se edhe me këto lehtësira duhen përmbushur disa formalitete fare të thjeshta që duhen respektuar në mënyrë rigoroze…

Abandonimi i mësipërm, i përsëritur edhe në raste të tjera të ngjashme vërteton edhe një herë më së miri atë prirje negative dhe aspak bashkëkohore që ky qytet mbi 2400 vjeçar e posedon prej shumë kohësh; mbylljen në guackën e tradicionalizmit jo vetëm të inteligjencës, edhe përsa i takon rrymave të kulturave perëndimore që kanë depërtuar aty prej shekujsh. Duke mos denjuar që të hapë horizontin kulturor në kushtet, tashmë të një shoqërie të hapur dhe globaliste. Çka do të thotë se kemi të bëjmë me një konservatorizëm autokratik i cili nuk i sjell, në radhë të parë vetë atyre asnjë të mirë por përkundrazi krijon një klimë dhe atmosferë mbytëse edhe për brezin e ri. Pra pasoja e këtij indiferentizmi të përsëritur është thjesht një autogol.

FILMAT QE U SHFAQEN

“Spanja në kalendoskop” prezantoi javën që shkoi në kinema “Milenium” të qytetit të Shkodrës 4 filma bashkëkohorë, njëri më i bukur se tjetri, prodhime të 4-5 vjetëve të fundit të kinematografisë spanjolle si dhe fitues të disa çmimeve ndërkombëtare, duke përfshirë këtu edhe çmimet Oscar dhe Globi i Artë në vitin 2004.

Filmi “Deti Brenda”, me regji të Alejandro Amenabar dhe me aktor kryesor Javier Bardem, fitues, ndërmjet shumë çmimeve edhe i Çmimit “Oscar” për Filmin e Huaj, fitues i Globit të Artë në vitin 2004, fitues i 14 çmimeve “Goya” si dhe i Çmimit të Madh të Jurisë në festivalin e Venecias. Java ka vazhduar me filmin “Bojëqielli e errët, pothuaj e zezë” me regji të Daniel Sanchez Trueba, “Ushtarë të Salaminës” me regji të David Trueba dhe përfundoi me filmin “Tokë” me regji të Julio Meden.



Hermesnews©AllRightsReserved
Çdo riprodhim i paautorizuar ndëshkohet sipas ligjeve në fuqi.

Dërgo me email | Stampo artikullin | Artikulli është lexuar 256 here